Get Adobe Flash player

Επικαιρότητα

Δεν ξεχνάμε τον σ. Χρίστο Μπίστη

Δύο χρόνια μετά τον αδόκητο θάνατο του συντρόφου μας Χρίστου Μπίστη, όλοι εμείς που συμπορευτήκαμε μαζί του, που παλέψαμε πλάι του για να γίνουν πραγματικότητα τα κοινά μας όνειρα, που αγωνιστήκαμε κάτω από τις ίδιες μ’ αυτόν σημαίες για ένα καλύτερο μέλλον, για έναν κόσμο δίκαιο και σοσιαλιστικό, εξακολουθούμε να νιώθουμε βαριά την απουσία του. Ο σ. Χρίστος μας λείπει γιατί έχουμε πάντα ανάγκη τις γνώσεις και τη σοφία του, τη μαχητικότητα και την αταλάντευτη πίστη του στον μαρξισμό-λενινισμό, την ψύχραιμη θεώρηση της κατάστασης στον κόσμο και στη χώρα μας, το ακατάβλητο πείσμα του απέναντι σε κάθε αντιξοότητα. Ταυτόχρονα όμως όλοι εμείς που τον γνωρίσαμε δεν έχουμε πάψει να τον νιώθουμε πάντα κοντά μας σε όλες τις μάχες που δώσαμε μετά τον χαμό του. Ο σ. Χρίστος ήταν εκεί στις διαδηλώσεις και στις πορείες μας, στους μικρούς και μεγάλους αγώνες μας στη γειτονιά και στη δουλειά. Ήταν εκεί και άπλωνε το χέρι σε κάθε αδικημένο, σε κάθε κυνηγημένο, σε κάθε πρόσφυγα. Ήταν εκεί με το ήρεμο χαμόγελο και το σπάνιο ήθος του, με την καλλιέργεια και την ευγένεια που τον διέκριναν, με την αξιοπρέπεια και την υποδειγματική στάση ζωής του. Και θα συνεχίσει να βρίσκεται μαζί μας, δίπλα σε όσους παλεύουν για έναν καλύτερο κόσμο, μέχρι την τελική νίκη.

Οι σύντροφοί του από το ΕΚΚΕ

 

Ποιος ήταν ο σ. Χρίστος

 

Καταγγελία του Εθνικού Δημοκρατικού Μετώπου Φιλιππίνων

«Στο Αντικέ έγινε σφαγή και όχι συμπλοκή.        Η θλίψη μας δε θα περιοριστεί στα δάκρυα»

«Καμιά συμπλοκή δεν έγινε στο Αταμπάυ, Σαν Χοσέ, Αντικέ, τα μεσάνυχτα της 15ης Αυγούστου, 2018. Ήταν σφαγή […} Κι άλλο αίμα έχει βάψει τα χέρια του φασιστικού μισθοφορικού στρατού και της αστυνομίας στο Πανάυ», καταγγέλλει το Εθνικό Δημοκρατικό Μέτωπο Φιλιππίνων. Η καταγγελία διευκρινίζει ότι τα πέντε μέλη του που βρήκαν τον θάνατο στην επίθεση ήταν νόμιμο προσωπικό του γραφείου του ΚΚΦ και του ΕΔΜΦ, άοπλοι και μη μάχιμοι. Διεξήγαγαν έρευνες σχετικά με την κατάσταση του λαού σε διάφορες περιοχές του νησιού Πανάυ, όχι για στρατιωτικούς σκοπούς αλλά για να μελετήσουν τα προβλήματα των μαζών (κατεδαφίσεις, δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι φτωχοί ψαράδες, ανέχεια των εργατών, συνεχής αύξηση των τιμών των αγαθών και παράλληλη μείωση των εισοδημάτων, κ.ά.)

Οι πέντε σύντροφοι που βρήκαν τον θάνατο ήταν παλιά και υπεύθυνα στελέχη του κόμματος και της επανάστασης, επισημαίνει η καταγγελία, υπογραμμίζοντας πως «έδωσαν τα πιο ώριμα και παραγωγικά χρόνια της ζωής του υπηρετώντας στο μέγιστο βαθμό το λαό και το προχώρημα της επαναστατικής πάλης στο Πανάυ».

Στη συνέχεια η καταγγελία αντικρούει και αποδομεί ένα ένα τα ψέματα του φασιστικού στρατού και της αστυνομίας στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν την εν ψυχρώ δολοφονία μέσα στη νύχτα των άοπλων μελών του ΕΔΜΦ (όπως ότι δήθεν ήταν οπλισμένοι και πυροβόλησαν πρώτοι ή ότι βρίσκονταν στην περιοχή για να αποσπάσουν εκβιαστικά φόρους από τον πληθυσμό). Επισημαίνει επίσης ότι οι δολοφονίες αυτές αποτελούν παραβίαση τόσο των Συνθηκών της Γενεύης που απαγορεύουν τη βία εναντίον πολιτών και αόπλων, όσο και των συμφωνιών του 1998 ανάμεσα στην κυβέρνηση των Φιλιππίνων και του ΕΔΜΦ για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού νόμου (συμφωνία CARHRIHL).

«Η θλίψη μας δε θα περιοριστεί στα δάκρυα», καταλήγει η καταγγελία. «Αυτό που θα ήθελαν οι επαναστάτες μάρτυρές μας είναι να μετατρέψουμε τη θλίψη μας σε κουράγιο σηκώνοντας θαρραλέα τις γροθιές μας και φωνάζοντας δυνατά για να συνεχίσουμε τον επαναστατικό αγώνα. Σας χαιρετίζουμε, αγαπημένοι μας σύντροφοι! Το αίμα στα χέρια των φασιστών δε θα ξεχαστεί ποτέ».

 Τι είναι το ΕΔΜΦ

Το Εθνικό Δημοκρατικό Μέτωπο είναι μια οργάνωση του λαού των Φιλιππίνων που παλεύει για εθνική ανεξαρτησία και για τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού. Ιδρύθηκε το 1973 και επιδιώκει την ανάπτυξη και το συντονισμό όλων των προοδευτικών τάξεων, τμημάτων και δυνάμεων στον αγώνα του φιλιππινέζικου λαού για να μπει τέλος στην κυριαρχία του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των ντόπιων συμμάχων του, των μεγάλων γαιοκτημόνων και των κομπραδόρων, καθώς και για την επίτευξη της εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης.

Σήμερα το ΕΔΜΦ δρα σε 70 από τις 81 επαρχίες των Φιλιππίνων. Ο Νέος Λαϊκός Στρατός, υπό την απόλυτη ηγεμονία του Κομμουνιστικού Κόμματος Φιλιππίνων, δρα σε πάνω από 100 αντάρτικα μέτωπα σ’ όλη τη χώρα. Το ΚΚΦ, ο ΝΛΣ και 15 άλλες συμμαχικές επαναστατικές οργανώσεις που συμμετέχουν στο ΕΔΜΦ εφαρμόζουν προγράμματα βελτίωσης της ζωής των λαϊκών μαζών, όπως αγροτική μεταρρύθμιση, υγειονομική περίθαλψη, παιδεία, δημιουργία συνεταιρισμών και  σχέδια βελτίωσης των δυνατοτήτων βιοπορισμού, με έντονη συμμετοχή γυναικών και νεολαίων.

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Όλοι στα αντινατοϊκά συλλαλητήρια στις 11 Ιουλίου

 Όλοι στα αντινατοϊκά συλλαλητήρια στις 11 Ιουλίου

Αθήνα: 6.30μμ Προπύλαια – Αμερικάνικη πρεσβεία,

Θεσσαλονίκη: 6.30μμ, άγαλμα Βενιζέλου

Ανοιχτό κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις 11 και 12 Ιούλη αποτελεί ένα νέο μεγάλο βήμα κλιμάκωσης του πολεμικού κινδύνου και των πολεμικών προετοιμασιών από την πλευρά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των συμμάχων τους, όξυνσης της επιθετικότητας απέναντι σε κάθε τάση αμφισβήτησης της πολιτικής τους και του ανταγωνισμού τους με τα άλλα καπιταλιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα (Ρωσία-Κίνα κλπ): Η Σύνοδος αυτή θα αποφασίσει:

Περισσότερα...

 

ΟΧΙ «ΧΥΤΑ»/ΧΩΜΑΤΕΡΗ ΣΤΗ ΛΕΥΚΙΜΜΗ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΙΜΜΗΣ

ΟΧΙ «ΧΥΤΑ»/ΧΩΜΑΤΕΡΗ ΣΤΗ ΛΕΥΚΙΜΜΗ

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ

Δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ από προχθές το βράδυ μεταφέρθηκαν στην Κέρκυρα, επιτέθηκαν με κλομπ, τεράστιες ποσότητες χημικών, άγριο κυνηγητό και συλλήψεις κατοίκων που αγωνίζονται ενάντια στη λειτουργία παράνομης χωματερής δίπλα από τα σπίτια τους. Στη συνέχεια επέβαλλαν τον έλεγχο των κινήσεων των κατοίκων από και προς τα σπίτια και τις δουλειές τους, για να κάμψουν την αντίστασή τους στην εγκατάσταση «ΧΥΤΑ»/χωματερής στα Μεσοράχια, 150 μόλις μέτρα από κατοικημένη περιοχή (την στιγμή που ακόμα και η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει 1.500 μέτρα τουλάχιστον).

Περισσότερα...

 

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΥΡΓΚΟΥΤ ΚΑΓΙΑ


ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΥΡΓΚΟΥΤ ΚΑΓΙΑ

ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

 

Το ΕΚΚΕ καταγγέλλει την απόφαση του Άρειου Πάγου να εκδώσει στο τουρκικό κράτος τον αγωνιστή Τουργκούτ Καγιά.

Ο Τουργκούτ Καγιά πέρασε 6 χρόνια σε κελιά τύπου F βιώνοντας την απομόνωση και τα συνεχή βασανιστήρια γιατί το να είσαι κομμουνιστής θεωρείται έγκλημα στην Τουρκία. Εάν το ελληνικό κίνημα δε δώσει όλες του τις δυνάμεις, ώστε να αποτραπεί η έκδοσή του, η ζωή του αγωνιστή θα βρεθεί σε θανάσιμο κίνδυνο. Ήδη έχει ξεκινήσει απεργία πείνας που είναι το ύστατο μέσο αντίστασης εφαρμογής αυτής της απαράδεκτης απόφασης.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  συνεχίζει την αγαστή συνεργασία με το φασιστικό κράτος της Τουρκίας που θεμελιώθηκε από την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Τα τελευταία χρόνια είναι πολύ συχνές οι συλλήψεις αγωνιστών τουρκικών αριστερών οργανώσεων, ο κίνδυνος της έκδοσής τους, ο φόβος για απαγωγές - άλλωστε ας μην ξεχνάμε την απαγωγή του Μπουλούτ Γιαϊλά στο κέντρο της Αθήνας, το διασκορπισμό τους σε διάφορες ελληνικές φυλακές με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η επικοινωνία μεταξύ τους και η επικοινωνία με τους συνηγόρους τους. Ενώ σ' αυτούς τους ανθρώπους θα έπρεπε να χορηγείται αμέσως πολιτικό άσυλο για να προστατευτεί η ζωή τους, ζουν σε καθεστώς συνεχούς ομηρείας όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι ξεκινούν εκ νέου διαδικασίες για την έκδοση ενός από τους 9 Τούρκους αγωνιστές που συνελήφθησαν πριν από την επίσκεψη του Ερντογάν, αν και είχε απορριφθεί το αίτημα για έκδοσή του. Φυσικά, παρόμοια κατάσταση επικρατεί σε όλη τη «δημοκρατική» Ευρώπη.

H φτωχοποίηση, η λιτότητα και η καταστολή είναι όψεις του ίδιου νομίσματος. Η τρομοκράτηση και η φίμωση οποιουδήποτε υψώνει τη φωνή του ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον φασισμό αποτελεί στρατηγικό στόχο του ελληνικού κράτους, της ΕΕ και των υπερατλαντικών συμμάχων τους. Νομίζουν ότι θα μας τρομοκρατήσουν με τη συνεχή παραβίαση των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με την αυταρχικοποίηση των νόμων και τους τρομονόμους. Είναι γελασμένοι. Δε μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν.

Είναι στοιχειώδες καθήκον κάθε αντικαπιταλιστή, αντιιμπεριαλιστή, αντιφασίστα και διεθνιστή να σταθεί στο πλευρό του Τουργκούτ Καγιά και όσων κινδυνεύουν με έκδοση στο φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας. Πρέπει να εμποδίσουμε το έγκλημα που πάει να διαπραχθεί από το ελληνικό κράτος με την έμπρακτη αλληλεγγύη μας.

 

Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, ούτε όμως τα μέσα αγιάζουν το σκοπό

Η 30/5 δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως business as usual γιατί δεν είναι καν μια ακόμα απεργία-ντουφεκιά από εκείνες στις οποίες μας έχει συνηθίσει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Πρόκειται για ποιοτική αναβάθμιση της αντεργατικής πολιτικής των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ώστε να μετατρέψουν το εργατικό κίνημα και την απεργία από όπλο των εργαζομένων σε δύναμη επιβολής των συμφερόντων της εργοδοσίας και του κεφαλαίου.

Πρόκειται για μια επιθετική κίνηση από μεριάς των εργοδοτών, που παίρνουν την πρωτοβουλία και συνεχίζουν την πολυεπίπεδη επίθεσή τους στρατολογώντας με τρόπο ενεργητικό την πουλημένη συνδικαλιστική ηγεσία. Όσο κι αν ξάφνιασε και διχάζει το εργατικό κίνημα, η προκήρυξη αυτής της ψευτοαπεργίας, ήταν μια λογική συνέχεια της μέχρι τώρα πορείας της ταξικής πάλης. Αποτυπώνει το μέγεθος της στρατηγικής ήττας -για την ώρα- του εργατικού κινήματος. Η «κοινωνική συμμαχία» των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με τους βιομήχανους, τους μεγαλέμπορους και τα ανώτερα στρώματα των «επιστημόνων» έρχεται ως συνέχεια του ξεπουλήματος του αγώνα ενάντια στην αντιαπεργιακή/αντισυνδικαλιστική νομοθεσία και τόσων ακόμα προηγούμενων αγώνων, ως συνέχεια του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του 2015 και του ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ.

Περισσότερα...

 

Αφιέρωμα: Ο Μάης του '68, 50 χρόνια μετά #6

«Οι Νέοι Παρτιζάνοι»

Ο ύμνος της Προλεταριακής Αριστεράς.

Ακούστε τη φωνή μας
Που υψώνεται από τα εργοστάσια,

Την προλεταριακή μας φωνή
Που λέει βαρεθήκαμε.

Περισσότερα...

 

Αφιέρωμα: Ο Μάης του '68, 50 χρόνια μετά #5

«LeMaoistes»

Μπορεί η εξέγερση του Μάη του ’68 να ήταν ένα σημείο τομή για την επαναστατική αριστερά (και όχι μόνο), μεγάλο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πορεία του μ-λ κινήματος στη Γαλλία πριν, στη διάρκεια και μετά την εξέγερση αυτή. Σ’ αυτό το κίνημα, και ιδιαίτερα στη μαοϊκή του συνιστώσα, θα αναφερθούμε στη συνέχεια. 

Πέρα από τις ομοιότητες στη δημιουργία και ανάπτυξη των μαοϊκών οργανώσεων της Γαλλίας (οι οποίες κάποια στιγμή, το 1977, είχαν φτάσει σε αριθμό τις 21) με αυτές του υπόλοιπου κόσμου, υπήρξε και μια πολύ σημαντική γαλλική ιδιομορφία με τη λειτουργία των λεγόμενων «αντι-ιεραρχικών» οργανώσεων παράλληλα με τις «ιεραρχικές» οργανώσεις (τα κατά Λένιν «κόμματα νέου τύπου»), οι οποίες δεν διέφεραν μεταξύ τους μόνο στο οργανωτικό ζήτημα. Στη Γαλλία οι πρώτες ονομάζονταν Μαρξιστικές Λενινιστικές και οι δεύτερες Μαοϊκές (δεν είχε ακόμα δημιουργηθεί το σχίσμα Κίνας – Αλβανίας). Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή.

Περισσότερα...

 

Αφιέρωμα: Ο Μάης του '68, 50 χρόνια μετά #4

Από την εφημερίδα Η Υπόθεση του Λαού (La Cause du Peuple) Νο 8, 2 Ιουνίου 1968.

Σταματήστε τους συνθηκολόγους!

 

Πριν από 100 χρόνια η γαλλική εργατική τάξη ξεσηκώθηκε ενάντια στην αστική: ήταν η Κομμούνα. Ενάντια στη φτώχεια και για την ελευθερία, τα όπλα των Παριζιάνων εργατών απέκρουσαν τις επιθέσεις της αστικής τάξης. Αγωνίστηκαν για να ανατρέψουν τη δικτατορική εξουσία των αφεντικών. Ξεσηκώθηκαν για να εξαπολύσουν επίθεση στον ουρανό. Το Παρίσι ήταν η πρώτη πόλη που απελευθερώθηκε από το προλεταριάτο: οι αστοί εκδιώχτηκαν από αυτήν.

Περισσότερα...

 

το νέο site...

 Για πρόσβαση στο παλιό site του Ε.Κ.Κ.Ε. πατήστε εδώ.

 


Κυκλοφορεί το Κόκκινο Δελτίο

(τεύχος 13)

 

 

Θυμόμαστε
το σ. Χρίστο Μπίστη

σας αρέσει η νέα μας εμφάνιση;