Ψέμα 2ο Η κυβέρνηση κομπάζει ότι με τα νέα μέτρα έρχεται να οικοδομήσει ένα «βιώσιμο κοινωνικό κεκτημένο». Στην πραγματικότητα ωστόσο 

• Δεν κάνει άλλο απ’ το να παραγράφει με μια μονοκοντυλιά και να χαρίζει ακόμα μια φορά αστρονομικού ύψους κλεμμένα  στους έλληνες κεφαλαιοκράτες - πρώην ταγματασφαλίτες, δοσίλογους και μαυραγορίτες στα χρόνια της κατοχής. Στυλοβάτες της αμερικανοκρατίας με το αζημίωτο μετά τον πόλεμο. Καταχραστές των αποθεματικών των ταμείων απ’ το 50 και μετά. Που φόρτωσαν τις  «προβληματικές επιχειρήσεις» τους στο δημόσιο και διέσωσαν έτσι τα κέρδη τους. Διαπλεκόμενους πράκτορες, σήμερα, κάθε λογής πολυεθνικών συμφερόντων στα πλαίσια της «παγκοσμιοποίησης» και της «Ε.Ε.». Άρπαγες άλλων 40 τρις. από τη «φούσκα» στο Χρηματιστήριο. Νονούς και σημαιοφόρους του «εκσυγχρονισμού» και μιας διεφθαρμένης πολιτικής εξουσίας που δεν κάνει άλλο απ’ το να εξαπατά και να καταληστεύει τους εργαζόμενους, το λαό και τον τόπο.

Ψέμα 3ο Ότι τα νέα μέτρα έρχονται λεει να λύσουν οριστικά το πρόβλημα και να εξασφαλίσουν «επαρκή και αξιόπιστη χρηματοδότηση» του ασφαλιστικού συστήματος για τα επόμενα 30 χρόνια. Αντίθετα η αλήθεια είναι πως η κυβέρνηση

• Αθετεί κι’ αυτήν ακόμα την υπόσχεσή της για «τριμερή χρηματοδότηση καθολική και υποχρεωτική», όπως έλεγε. Αφήνει απλήρωτη ακόμα και την «τριμερή» που προέβλεπαν οι νόμοι της Ν.Δ. για τους νεοασφαλισμένους από το 1993 και μετά. Και αντί για 850δις. το 2003 (κρατικά χρέη προς το ασφαλιστικό σύστημα + τριμερής) εισφέρει 470δις, ίσα – ίσα για να μη βουλιάξουν τα ταμεία.
• Για την μακροχρόνια «λύση» του προβλήματος προσφέρει ψίχουλα απ’ τον Προϋπολογισμό και πολυετή μη ρευστοποιήσιμα ομόλογα στο ύψος του 1% του ΑΕΠ το χρόνο με υποθετική ετήσια ανάπτυξη  3% μέχρι το 2032. Κι’ αυτό τη στιγμή  που, σαν συνέπεια της ένταξης στην ΟΝΕ και το ευρω, έχει κιόλας αρχίσει μια δραματική υποκατάσταση εγχώριων προϊόντων και συρρίκνωση του παραγωγικού δυναμικού ενώ, ιδιαίτερα για την περίοδο μετά την Ολυμπιάδα του 2004 και το τέλος του Γ’ Κοινοτικού Πλαίσιου Στήριξης, δεν υπάρχει καμιά ορατή «αναπτυξιακή προοπτική».
• Ταυτόχρονα θεσμοθετεί  την παράδοση των Επικουρικών – και όχι μόνο -  στον τζόγο και στα χρηματιστήρια.
• Σαν συνέπεια όλων αυτών, αντί για την εξυγίανση των ταμείων μεταθέτει το πρόβλημα στο μέλλον. Ενώ με την δημιουργία του λεγόμενου «Εθνικού Αναλογιστή», που θα ελέγχει τα οικονομικά τους, ανοίγει το δρόμο για νέα αντιασφαλιστικά μέτρα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμα και στην ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΑΝΟΙΧΤΑ ΛΗΣΤΡΙΚΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Ψέμα 4ο Χωρίς καμιά ντροπή ισχυρίζεται ότι «διασφαλίζει τις κατώτερες συντάξεις στα σημερινά τουλάχιστον επίπεδα» τη στιγμή που

• Ενώ το 70% των συντάξεων είναι κάτω από τις 130.000 δρχ.  και η μέση σύνταξη στις 157.000 δρχ, δηλαδή πολύ κάτω απ’ τα όρια της πείνας, οι αυξήσεις από 0,75% ως 3,5% που αποφάσισαν οι Ρέππας – Χριστοδουλάκης για το 2002, βρίσκονται κάτω κι’ απ’ την αύξηση του τιμάριθμου.
• Όταν ακόμα η παραπέρα ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της υγείας θα κάνουν ακόμα πιο προβληματική την επιβίωση για το φτωχό συνταξιούχο.

Ψέμα 5ο Ότι όχι μόνο δεν θίγονται αλλά αντίθετα βελτιώνονται οι συντάξεις σε σχέση με το σημερινό καθεστώς

• Όταν οι «βελτιώσεις» για τις οποίες δημαγωγεί ακατάσχετα η κυβέρνηση (αύξηση των συντάξεων από το 60% στο 70% των μισθών) για τους ασφαλισμένους από το 1993 και μετά με βάση τους νόμους της Ν.Δ, θ’ αρχίσουν να ισχύουν στο απώτερο μέλλον, από το 2028 και μετά. Όταν θα έχουν δηλαδή μεσολαβήσει κι’ άλλες κρίσεις, κι’ άλλες «αναλογιστικές προσαρμογές», χωρίς να ξέρει κανείς τι θάχει απομείνει από τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.
• Ενώ αντίθετα η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 65 (που θα μπορούν να επεκταθούν στα 67 ή και τα 70 αν θέλει κανείς ν’ αυξήσει τη σύνταξή του) η επέκταση του ορίου συνταξιοδότησης χωρίς όριο ηλικίας στα 37 χρόνια δουλειάς και η μείωση των συντάξεων για τους ασφαλισμένους πριν το 1993 θα είναι πολύ πιο άμεση. Θα υπολογίζει από το 2007 τις συντάξεις με βάση τους μισθούς της τελευταίας πενταετίας και θα τις κατεβάζει τις απ’ το 80% στο 70% του μισθού. Θα σπρώχνει δηλαδή τις απολαβές των συνταξιούχων κάτω κι’ απ’ αυτό το 44% του μισθού στο οποίο κυμαίνονται στην πραγματικότητα μιας και δεν υπολογίζονται ως συντάξιμα τα επιδόματα.
• Ενώ τέλος άλλη μια κατακόρυφη μείωση των συντάξεων (αλλά και απαλλαγή μερίδας των εργοδοτών από αυξημένες εισφορές) θα επέλθει, με την κατάργηση και ενοποίηση προς τα κάτω σειράς Επικουρικών Ταμείων που πλήρωναν στους συνταξιούχους το 37%, το 45% ακόμα και το 60% της σύνταξής τους αφού στο μέλλον το όριο αυτό δεν θα μπορεί να ξεπερνά το 20% του συνολικού ποσού της σύνταξης.

Ψέμα 6ο Ότι δεν παραβλέπει τον «ιδιαίτερο ρόλο της μητέρας»

• Όταν επεκτείνοντας ενιαία τα όρια συνταξιοδότησης για άντρες και γυναίκες ως τα 65 χρόνια καταργεί όλες τις ευνοϊκές σημερινές ρυθμίσεις (15ετία, 25ετία κ.λ.π.). Πράγμα που δεν αντισταθμίζεται από τα δύο πλασματικά χρόνια ασφάλισης για κάθε παιδί των νέων μέτρων.

Ψέμα 7ο Ότι οι νέες ρυθμίσεις για τα βαρέα και ανθυγιεινά θα ισχύσουν, λεει, μόνο γι’ αυτούς που θα ενταχθούν στο σύστημα από το 2004 και μετά

• Όταν είναι σαφές ότι ύστερα από μια αλλαγή σαν την παραπάνω κανένας εργοδότης δεν θα προσλαμβάνει πια παλιότερους εργαζόμενους και μάλιστα στα πιο αποφασιστικά χρόνια πριν τη συνταξιοδότησή τους.

 ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Εργαζόμενοι εργαζόμενες,

Δεν πρέπει να έχουμε καμιά αυταπάτη. Το αντιασφαλιστικό πακέτο Ρέππα – Χριστοδουλάκη εάν περάσει και εφαρμοστεί δεν θα είναι το τέλος αλλά ένα νέο ξεκίνημα για μιαν ακόμα πιο σκληρή επίθεση ενάντια στα δικαιώματα και τις καταχτήσεις μας. Και όχι μόνο σ’ ότι αφορά το ασφαλιστικό, αλλά και τους μισθούς και τα μεροκάματα, και τα νέα αντιλαϊκά φορομπηχτικά μέτρα, και τις εργασιακές σχέσεις, και τις ελευθερίες μας.

Όταν σήμερα οι Αθνάρ, Μπλερ και Μπερλουσκόνι ζητούν στην Ισπανία μέση ηλικία συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια, πράγμα που σημαίνει όριο ηλικίας στα 70 ή και πάνω απ’ αυτό. Όταν ο γνωστός οίκος αξιολόγησης της δανειοληπτικής ικανότητας κρατών και επιχειρήσεων Standard & Poor’ s επισείει, στην υπηρεσία του πολυεθνικού κεφαλαίου, το φόβητρο της χρεοκοπίας των 9 απ’ τις 15 χώρες της Ε.Ε. και απαιτεί παραπέρα μείωση των συντάξεων και μέτρα για την ιδιωτικοποίηση των ασφαλιστικών συστημάτων. ΄Όταν στην Ιταλία ετοιμάζονται να προωθήσουν την πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων χωρίς όρια. Τότε γίνεται φανερό ότι για να ξεφύγουν απ’ τη βαθιά διαρθρωτική τους κρίση με στόχο την επικράτηση στο λυσσαλέο ανταγωνισμό για την παγκόσμια ηγεμονία, οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και το μεγάλο κεφάλαιο δεν σφάζουν μόνο λαούς όπως στο Αφγανιστάν και την Παλαιστίνη. Αλλά ότι έχουν μεθοδεύσει και το σφαγιασμό του συνόλου των εργατικών δικαιωμάτων και καταχτήσεων του αιώνα που πέρασε.

Ο μόνος δρόμος που απομένει είναι ο δρόμος του αγώνα, της ελπίδας και της νικηφόρας προοπτικής - όπου οι ενωμένοι και ξεσηκωμένοι λαοί θ’ αρχίσουν να σκορπούν τον τρόμο και να βαθαίνουν τη διάσπαση ανάμεσα στους καταπιεστές και εκμεταλλευτές τους. Είναι ο δρόμος της ηρωικής Ιντιφάντα, της εξέγερσης του λαού της Αργεντινής, ή του ξεσηκωμού της Βενεζουέλας που μετέτρεψε σε φιάσκο ένα αμερικανοκίνητο αντιδραστικό πραξικόπημα. Είναι η στεντόρια φωνή των 600.000 διαδηλωτών κατά της Ευρώπης του κεφαλαίου και του πολέμου στη Βαρκελώνη. Είναι οι πρωτοφανείς κινητοποιήσεις των 20 εκατομμυρίων απεργών και των 3 εκατομμυρίων διαδηλωτών της Ιταλίας. Είναι τέλος και η μεγαλειώδης περσινή απεργία των ελλήνων εργαζόμενων που σκόρπισε τον πανικό στην κυβέρνηση και μετέτρεψε σε κουρελόχαρτο τα περσινά αντιασφαλιστικά της μέτρα.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση μπορούμε και πρέπει

• ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΠΟΥΛΗΜΕΝΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΗΓΕΣΙΩΝ ΤΥΠΟΥ ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΥ!
• ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΧΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ – ΟΤΟΕ Κ.Λ.Π - ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΠ’ ΤΑ ΚΑΠΕΛΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ!
• Ν’ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥΣ!
• ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ!

Μόνο έτσι μπορούμε και πρέπει

• ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΡΕΠΑ – ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ – ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ.!
• ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΤΗΝ ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ!
• ΓΙΑ ΤΡΙΜΕΡΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ!
• ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΣΤΑ 60 ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ – 55 ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. 55 – 50 ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ!
• ΟΧΙ Στις ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ – ΠΑΤΑΞΗ Της «ΜΑΥΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ» – ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΣ!
• ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – 35ΩΡΟ – 7ΩΡΟ – 5ΘΗΜΕΡΟ ΣΥΝΕΧΕΣ – 30ΩΡΟ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ!
• ΟΧΙ Στις ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ – ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ – ΤΗΝ ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΗ!
• ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ  - ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε. ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ»!
• ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!

Καμιά κεντροδεξιά ή κεντροαριστερή συμπαιγνία, κανένα ψευτομετωπικό καπέλο δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια τέτοια κατεύθυνση. Αντίθετα θα προσπαθήσει να την υπονομεύσει και να την οδηγήσει σε αδιέξοδο. Μοναδική διέξοδος η Αναγέννηση του Ταξικου Συνδικαλιστικού Κινήματος  το δυνάμωμα και η ανάπτυξη του Μετώπου των δυνάεων της Ριζοσπαστικής Επαναστατικής Αριστεράς, η ανασυγκρότηση του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος της εργατικής τάξης.

• ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ!
• ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!
• ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ!

                                                                                                                  Απρίλης 2002