ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕ.Ρ.Α. ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε. ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!

ΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΛΑΪΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!

ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΗΣΗ!

Με τις ευρωεκλογές στις 13 του Ιούνη 2004 οι κυρίαρχες δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου στην Ελλάδα και στην Ε.Ε. θα προσπαθήσουν άλλη μια φορά με τις αερολογίες τους για μιαν Ευρώπη της «δημοκρατίας», της «ευημερίας», της «ειρήνης» και των «αξιών», να υφαρπάξουν την ψήφο σου.

 Εσύ όμως ξέρεις ήδη τι σημαίνει... «ευρωπαϊκό κεκτημένο»:

• η νέα φτώχεια του ευρώ, η μόνιμη ανεργία, η βαθύτερη εκμετάλλευση με τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, η υποταγή της υγείας και της παιδείας στην αγορά, η κατάργηση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

• οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, τα σχέδια «Ανάν» για την Κύπρο, οι τρομονόμοι κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων, ο ευρωστρατός και το απάνθρωπο κυνήγι των μεταναστών

• η σιωπή και η συνενοχή για τα εγκλήματα στο Ιράκ και τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη

• η καταστροφή του περιβάλλοντος με τα μεταλλαγμένα και τα «μεγάλα έργα»

 Η Ε.Ε. θέλει σ’ αυτές τις ευρωεκλογές -σε συνθήκες οικονομικής στασιμότητας και οξυμένου αναταγωνισμού με τις ΗΠΑ- να αποσπάσει τη συναίνεση ή τουλάχιστον την ανοχή  και την υποταγή σου, για την ισοπέδωση του συνόλου των κατακτήσεων και δικαιωμάτων σου από τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και μετά:  

• Με την αντεργατική στρατηγική της Λισαβόνας (μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, καταστρατήγηση ωραρίων, γενίκευση της μερικής απασχόλησης, ανατροπή ασφαλιστικών δικαιωμάτων, δουλειά ως τα βαθιά γεράματα), με τη νέα χειρότερη Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) μέχρι το 2013 (κατακόρυφη μείωση και μετά κατάργηση των αγροτικών επιδοτήσεων), τις αντιδραστικές αποφάσεις Μπολόνιας–Πράγας για την πλήρη εμπορευματοποίηση της  παιδείας, την επέκταση της Ε.Ε. σε 25 χώρες μαζί και με την ένταξη–ευρωδιχοτόμηση της Κύπρου, το αντιδραστικό ευρωσύνταγμα των πολυεθνικών και του γαλλογερμανικού ηγεμονικού άξονα, των πολλών ταχυτήτων και της αφαίρεσης λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων, του ευρωστρατού και των «προληπτικών» επεμβάσεων, του ανταγωνισμού και της συνεργασίας με τις ΗΠΑ στην τρομοκρατική εκστρατεία κατά των λαών.

 Αυτή η Ευρώπη του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου δεν «μεταρρυθμίζεται», δεν «εξανθρωπίζεται», δεν «διορθώνεται»:

• Τα δικαιώματα και οι ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας συγκρούονται με την Ε.Ε. Μπορούν να περιφρουρηθούν και να αναπτυχθούν μόνο σε αντιπαράθεση με αυτήν. Μπορούν να δικαιωθούν και να ανοίξουν νέους δρόμους απελευθέρωσης μόνο έξω από αυτή τη φυλακή των πολυεθνικών.

Γι΄ αυτό το ΜΕΡΑ παλεύει για μαζικό εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα συνολικής αμφισβήτησης και ανατροπής της Ε.Ε.:

• Για αντικαπιταλιστική αποδέσμευση της Ελλάδας από την Ε.Ε., ανατροπή και διάλυσή της, για τον αυτοπροσδιορισμό και την κοινωνική απελευθέρωση των λαών, για εργατική εξουσία-δημοκρατία, για μιαν άλλη επαναστατική διεθνοποίηση με σοσιαλιστικό περιεχόμενο και κομμουνιστική προοπτική στην περιοχή μας, στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο. 

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. θέλει την ψήφο σου στις ευρωεκλογές για να επικυρώσει την αντιδραστική πολιτική που ακολουθεί μετά την εκλογική νίκη στις 7 του Μάρτη, την εξαπάτηση των συμβασιούχων, την κλιμάκωση της κρατικής και ΝΑΤΟϊκής τρομοκρατίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τη νέα αντιλαϊκή λαίλαπα που ετοιμάζει μετά το Σεπτέμβρη. Το ΠΑΣΟΚ αναζητά κι αυτό την έγκριση της συναινετικής του πολιτικής και της ολοκληρωτικής μεταλλαγής του σε ανοιχτά φιλοιμπεριαλιστικό-φιλοκαπιταλιστικό κόμμα.

Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ συμβαδίζουν πλήρως με την Ε.Ε. και ζητούν την ακόμη πιο αντιδραστική ανάπτυξή της σε βάρος των λαών και των εργαζομένων:

• Από τη μια υιοθετούν και εφαρμόζουν στη χώρα μας τις πολιτικές και τις αναδιαρθρώσεις που επιβάλλει το ευρωπαϊκό κεφάλαιο.

• Από την άλλη αξιοποιούν τον «μπαμπούλα» των κυρώσεων και της απομόνωσης από την Ε.Ε. για να δικαιολογήσουν τη δική τους συντηρητική πολιτική και να την παρουσιάσουν σαν τη μόνη τάχα δυνατή πολιτική.

• Τα Σύμφωνα Σταθερότητας και τα Προγράμματα Σύγκλισης έχουν     αναγορευτεί σε «Οικονομικό Σύνταγμα» της Ελλάδας για να βγαίνουν αυτόματα «εκτός νόμου» οι διεκδικήσεις των εργαζομένων. 

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ που συναινεί σε αυτήν δεν είναι απλώς «παθητικοί μεταφορείς» των αποφάσεων των Βρυξελλών. Έχουν τη δική τους ιδιαίτερη ευθύνη για ό,τι αποφασίζεται και υλοποιείται και εκεί και εδώ:

• Για την ανεξέλεγκτη κυριαρχία-ασυδοσία των νόμων της αγοράς και την αποθέωση του κέρδους. Τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων. Τους μισθούς πείνας, την ακρίβεια, τη φορολογική αφαίμαξη, την περικοπή ασφαλιστικών δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους. Το ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Την ανεργία, την ανασφάλιστη εργασία, την  ελαστική και φτηνή εργασία.

• Για τη συμμετοχή της Ελλάδας στους πολέμους των ΗΠΑ και  του ΝΑΤΟ, με όλων των ειδών τις διευκολύνσεις,

• Για τις ολέθριες συνέπειες των Ολυμπιακών Αγώνων, που από κάθε πόρο τους ξεπετάγεται η καταστροφή του περιβάλλοντος, η κλοπή του εργατικού εισοδήματος, οι νέοι νόμοι της τρομοκρατίας του κεφαλαίου, τα κορμιά νεκρών εργατών στα εργοτάξια.

• Για την κρατική τρομοκρατία που με δικαστικές αποφάσεις χαρακτηρίζει κάθε απεργία «παράνομη και καταχρηστική». Αντιμετωπίζει κάθε συλλογική διεκδίκηση με ΜΑΤ και χημικά. Οικοδομεί την «Ευρώπη Φρούριο» του ρατσισμού και της υπερεκμετάλλευσης για τους μετανάστες, υπογράφει συμφωνίες έκδοσης με τις ΗΠΑ, καταπατά το πολιτικό άσυλο και απειλεί με απέλαση αγωνιστές σαν τον Κούρδο αντιφασίστα αγωνιστή Ταϊλάν.

• Για την εφαρμογή νέων τρομονόμων και την οργάνωση «τρομοδικών», υποτίθεται ενάντια στην τρομοκρατία αλλά στην πραγματικότητα ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζομένων. Για τις συνεχείς διώξεις ενάντια σε αγωνιστές όπως ο Γ. Σερίφης, που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν και να υποτάξουν κάθε ανεξάρτητη φωνή της εργατικής τάξης.

 Η ΜΟΝΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

 Απέναντι στο κοινό αντιδραστικό μέτωπο κυβέρνησης – συναινετικού ΠΑΣΟΚ – Ε.Ε. οι εργαζόμενοι και η νεολαία είναι οι μόνοι που μπορούν να ορθώσουν μια πραγματική και μαχητική αντιπολίτευση. Με ένα νέο, συνολικό, πολιτικά και συνδικαλιστικά αναγεννημένο και ανατρεπτικό εργατικό κίνημα, στα χέρια των ίδιων των εργατών:

• Για ριζική μείωση των ωρών εργασίας και των ορίων συνταξιοδότησης, για ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής Κυβέρνησης - Ε.Ε. - Κεφαλαίου, για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, για ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.

• Για δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία - ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο, ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση με ελεύθερη πρόσβαση - πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική  και νοσοκομειακή περίθαλψη εργαζόμενων και ανέργων, Ελλήνων και μεταναστών.

• Για την υπεράσπιση και διεύρυνση των λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων της εποχής μας, για να μπει φραγμός στον πόλεμο, στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση.  

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ... Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ;

 Από την αντίσταση στο Ιράκ και την ηρωική Ιντιφάντα μέχρι τα κινήματα κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και τους «δικούς» μας αγώνες κατά της ελληνικής προεδρίας στην Ε.Ε., όλα δείχνουν ότι η καπιταλιστική–ιμπεριαλιστική Νέα Τάξη έρχεται ολοένα και περισσότερο αντιμέτωπη με εργατικές αντιστάσεις, λαϊκούς αγώνες, αντικαπιταλιστικές αναζητήσεις. Οπως έδειξαν τα «όχι» στην Ε.Ε. όπου έγιναν δημοψηφίσματα (Δανία, Ιρλανδία, Σουηδία), η λαϊκή εντολή στην Ισπανία για απόσυρση από το Ιράκ και το «όχι στο σχέδιο Ανάν» του κυπριακού λαού, ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος.

Ένας ολόκληρος κόσμος δεν σκύβει το κεφάλι στον καπιταλιστικό δήθεν μονόδρομο, δεν υποτάσσεται στη μοιρολατρία των συσχετισμών, κατεβαίνει ξανά στους δρόμους του αγώνα, αναζητά ελπίδα. Αναζητά μια άλλη αριστερά ικανή να δίνει μάχες και να νικήσει.

Όμως η ρεφορμιστική αριστερά δεν μπορεί να απαντήσει στη συνολική επίθεση με μια σύγχρονη ανατρεπτική στρατηγική:

•  Ο ΣΥΝ, λίγο αφότου εξασφάλισε την κοινοβουλευτική του επιβίωση, διέλυσε   τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. και μαζί τις αυταπάτες ότι με μια εκλογική συμφωνία, χωρίς το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και προοπτικής, μπορεί να υπάρξει κάτι καλύτερο στην Αριστερά. Επέλεξε την ένταξή του στο «Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς» και στη λογική της κεντροαριστερής διαχείρισης. Στήριξε το ιμπεριαλιστικό σχέδιο Ανάν για την Κύπρο. Είναι υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ζητάει ταχύτερα βήματα στη στρατιωτικοποίηση της Ε.Ε. σαν δήθεν «αντίπαλο δέος» στις Η.Π.Α.

• Το ΚΚΕ εμφανίζεται αντίθετο στην Ε.Ε., αλλά από τη σκοπιά μιας «εθνικά ανεξάρτητης ανάπτυξης» της Ελλάδας στο έδαφος του καπιταλισμού. Δεν προωθεί πολιτικούς  στόχους  ρήξης και ανατροπής της Κυβέρνησης και της πολιτικής της, για έξοδο απ’ το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε, για μια άλλη εργατική διεθνοποίηση. Επιμένει στον ηγεμονισμό και στην άρνηση κάθε κοινής δράσης, είναι ανοιχτό προς κάθε αστό παράγοντα «στα δεξιά του» και ταυτόχρονα κλειστό και εχθρικό προς «τα αριστερά του», προς τους αγωνιστές του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Ταυτίζει με το σοσιαλισμό–κομμουνισμό ό,τι χρεοκόπησε και κατέρρευσε σε Ανατολή και Δύση, αδυνατώντας έτσι να εξετάσει αυτοκριτικά την πορεία του και να συμβάλει στην επαναθεμελίωση του κομμουνιστικού κινήματος που απαιτεί η εποχή μας.

ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ!

 Για μια εργατική αντεπίθεση ελπίδας και προοπτικής είναι αναγκαία σήμερα μια άλλη Αριστερά:

• Μια νέα εργατική, ανυπότακτη, σκεπτόμενη και μαχόμενη Αριστερά των αγώνων, της κοινωνικής απελευθέρωσης, της αντικαπιταλιστικής οικολογίας και του διεθνισμού. Μια Αριστερά της εργατικής εξουσίας-δημοκρατίας, της ρήξης και της ανατροπής, που δεν θα εξοβελίζει στο απώτερο μέλλον την ανάγκη της επανάστασης, αλλά θα την προβάλλει ως μόνη διέξοδο στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Μια Αριστερά των εργατικών συμφερόντων, όχι της εκπροσώπησης και της ανάθεσης αλλά της πολιτικής πάλης των ίδιων των εργαζόμενων. Μια Αριστερά με κριτική σκέψη, με άλλο πολιτισμό, με ευαισθησία και σεβασμό στον άνθρωπο και στη φύση.

•  Ο κόσμος του αγώνα, των αντικαπιταλιστικών κινημάτων, της αριστερής αναζήτησης μπορεί και πρέπει σήμερα να αποκτήσει αυτοτελή πολιτική παρουσία και παρέμβαση εφ’ όλης της ύλης. Να συγκροτήσει μια μετωπική διακριτή και υπολογίσιμη δύναμη της αντικαπιταλιστικής πάλης και της επαναστατικής προοπτικής. Να ξεπεράσει το τέλμα του σεχταρισμού και των μοναχικών δρόμων, να  αναδείξει με το διάλογο και την κοινή δράση τη σύγχρονη πολιτική έκφραση του κόσμου της εργασίας.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση προσπαθεί να ανταποκριθεί και να συμβάλει το ΜΕΡΑ. Για αποφασιστικά βήματα συγκρότησης του πόλου της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς και της αντικαπιταλιστικής οικολογίας.

Γι’ αυτό επιλέγουμε να δώσουμε τη μάχη και στις ευρωβουλευτικές εκλογές:

• Για να αναδειχτεί μια ψήφος ενοχλητική για τους κρατούντες, εφόδιο για τους αγώνες της επόμενης μέρας, τροφοδότης ενός συνολικού αντικαπιταλιστικού πόλου στην ελληνική κοινωνία με το φορτίο και τη ζωντάνια του αντιπολεμικού κινήματος, των κινητοποιήσεων της Θεσσσαλονίκης του 2003, των απεργιακών αγώνων, των κινητοποιήσεων κατά των Ολυμπιακών Αγώνων.

• Για να να εκφραστεί ένα μεγάλο όχι στη δικτατορία της Ε.Ε., της ΟΝΕ και του ευρώ, στη φονική καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική Νέα Τάξη και στους πολέμους της, στα αμερικάνικα και ευρωπαϊκά ιμπεριαλιστικά σχέδια «Ανάν» για την Κύπρο, στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και της συναινετικής «αντιπολίτευσης».

• Και ταυτόχρονα ένα μεγάλο ναι στους μαχητικούς κοινωνικούς αγώνες, στην ρήξη και ανατροπή της πολιτικής της Ε.Ε. και του κεφαλαίου, στον εργατικό διεθνισμό και στην κοινή πάλη των λαών, σε μια ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική Αριστερά.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΑΣ

δυναμώνουμε - στηρίζουμε

ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ - ΜΕ.Ρ.Α.

ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΜΕ.Ρ.Α.

1. Αγγέλης Ιωάννης του Γεωργίου, δημοσιογράφος, στέλεχος του ΕΕΚ

2. Αυζώτης Νικόλαος του Θωμά, αγρότης, μέλος Δ.Σ. Αγροτικού Συλλόγου Γαβαλούς Αιτωλοακαρνανίας

3. Βαφειάδης Χρήστος του Μιχαήλ, εκπαιδευτικός ΤΕΙ

4. Γενηκομσίου Θεοφάνης του Αποστόλου, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος Π.Ε. του ΝΑΡ, μέλος της κίνησης ΚΑΡΛΑ

5. Γεωργιάδης Γεώργιος του Στυλιανού, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος της Αυτόνομης Κομμουνιστικής Οργάνωσης Σερρών (ΑΚΟΣ)

6. Γκριζολία Φραντσέσκο (Grisolia Francesco) του Λούτσιο, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος Εθνικού Συμβουλίου της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης (Ιταλία)

7. Γρόλλιος Γεώργιος του Δημητρίου, επίκουρος καθηγητής ΑΠΘ

8. Δελαστίκ Γεώργιος - Γασπάρ του Χρύσανθου, δημοσιογράφος, διευθυντής της εφημερίδας ΠΡΙΝ

9. Δεσύλλας Δημήτριος του Νικολάου, γεωπόνος, πρώην ευρωβουλευτής, μέλος Π.Ε. του ΝΑΡ

10. Δραγανίγος Αντώνιος του Σπυρίδωνος, ηλεκτρολόγος μηχανικός, μέλος Δ.Σ. Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, μέλος της «Πρωτοβουλίας Αγώνα»

11. Ζέρβας Ευάγγελος του Χρήστου, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος του Κ.Σ. της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση

12. Ζούπα Στυλιανή του Δημητρίου, ιδιωτική υπάλληλος, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Βιβλιοϋπαλλήλων Αττικής

13. Θεοδωροπούλου Αναστασία του Αθανασίου, εργάτρια, αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Κλωστοϋφαντουργίας και Ιματισμού Βορείου Ελλάδας

14. Κάτσαρης Παναγιώτης του Δημητρίου, γεωπόνος, μέλος της Αριστερής Πρωτοβουλίας Γεωτεχνικών

15. Κουτσουμπός Θεόδωρος του Σπυρίδωνος, δημοσιογράφος, διευθυντής της εφημερίδας Νέα Προοπτική

16. Λουσιώτης Νικόλαος του Πέτρου, φαρμακοποιός

17. Μάτσας Σαμπετάι (Σάββας Μιχαήλ) του Μπενάκη, γιατρός, γραμματέας του ΕΕΚ

18. Μπίστης Χρήστος του Σπυρίδωνος, μεταφραστής - δημοσιογράφος, γραμματέας του ΕΚΚΕ

19. Νάνος Ευάγγελος του Σωτηρίου, γεωπόνος, μέλος Δ.Σ. Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων, αντιπρόσωπος στο Εργατικό Κέντρο Πρέβεζας

20. Σφήκας Κωνσταντίνος του Ανδρέα, σκηνοθέτης

21. Τούρππο Καΐγια (Turppo Kaija) του Ίλμαρι, σχεδιάστρια, μέλος της Εργατικής Μαρξιστικής Ενωσης (Φιλανδία)

22. Τσίτκανος Δημήτριος του Ευαγγέλου, μηχανουργός, μέλος Π.Ε. του ΝΑΡ

23. Χάγιος Αγγελος του Φωτίου, μηχανικός, μέλος Π.Ε. του ΝΑΡ, επικεφαλής της δημοτικής κίνησης Ανυπόταχτη Αθήνα

24. Χατζηπαναγιώτου Δημήτριος του Παναγιώτη, δικηγόρος, γραμματέας Οικολόγων Εναλλακτικών

Συμμετέχουν - στηρίζουν:

ΑΚΟΣ, ΕΕΚ, Ε.Κ.Κ.Ε., ΝΑΡ, νεολαία ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ, ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ