Πρωτοβουλία
Αγώνα 

ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - ΑΘΗΝΑ 2004

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ«ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ»

Η ακριβοπληρωμένη «επιστροφή» των Ολυμπιακών αγώνων «στη χώρα που τους γέννησε» -φορτώνοντας ένα ακόμα τεράστιο χρέος στις πλάτες των εργαζόμενων της υπερχρεωμένης σημερινής Ελλάδας- δεν είναι μια απλή συγκυριακή έκφραση της μεγαλομανίας της ντόπιας άρχουσας τάξης. Εντάσσεται πολύ περισσότερο στη στρατηγική αγωνία των πιο αρπακτικών τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου για τη διασφάλιση και βελτίωση της θέσης τους σε συνθήκες ύφεσης και οξυμένου διεθνούς ανταγωνισμού, με τη «διεθνή αναβάθμιση» της χώρας και τη μετατροπή της σε γη της επαγγελίας για την κερδοφορία του μεγάλου ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Αυτό είναι στην πραγματικότητα το «ολυμπιακό όραμα» των απεριόριστων προνομίων προς το μεγάλο κεφάλαιο, που θεμελιώνεται σήμερα πάνω στα κορμιά των δολοφονημένων εργατών των ολυμπιακών έργων και στις εργασιακές συνθήκες γαλέρας για τους Έλληνες και ξένους εργαζόμενους, που επιβλήθηκαν στο όνομα της νέας αυτής «Μεγάλης Ιδέας του έθνους».

Ακόμα οι πρώτοι αυτοί Ολυμπιακοί μετά τις 11 - 9 - 2001 έχουν στόχο να ντύσουν με κάποια φληναφήματα περί «Ολυμπιακής Εκεχειρίας» την πλήρη ευθυγράμμιση της Ελλάδας με την ιμπεριαλιστική εκστρατεία «κατά της τρομοκρατίας» σε ολόκληρη την περιοχή, να καλλωπίσουν με λίγο «αρχαίο πνεύμα αθάνατο» (όπως είχε κάνει και ο Χίτλερ στους Ολυμπιακούς του 1936) τους «προληπτικούς πολέμους» των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των σύγχρονων χασάπηδων των λαών, αναθέτοντάς τους και τον πρώτο λόγο στην επιτήρηση της ασφάλειας των αγώνων.

Τέλος, σ’ αυτούς τους ίδιους τους αγώνες αντί για τα «…ωραία κορμιά, που για το αγρίλι του Ηρακλέα παλεύουν…» θα παρακολουθήσουμε πρώτα και κύρια τους υπεραθλητές με τα μεταλλαγμένα σώματα και τις αρρενοποιημένες υπεραθλήτριες με τη βραχνή φωνή, έτσι όπως τους κατασκεύασαν οι εταιρίες, τα αναβολικά και ο εμπορευματοποιημένος πρωταθλητισμός. Θα ζήσουμε και πάλι τη λυσσαλέα διαμάχη των Nike, Puma, Adidas, Mercedes BENZ, American Express, Samsung, Coca Cola μαζί και με τις δικές μας Alpha Bank, ΔΕΛΤΑ, Cosmote κ.λπ. για την διαφημιστική επικράτηση απέναντι στους ανταγωνιστές τους και την κατάκτηση των αγορών.

Μεγάλα και υψηλά γύρω μας έκτισαν τείχη…

Με πρόσχημα αυτά τα «ολυμπιακά ιδεώδη», Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, έχουν προετοιμάσει και θα εφαρμόσουν συναινετικά στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων  ένα πολλαπλό εφιαλτικό σχέδιο - παγίδα, που φιλοδοξούν να διατηρήσουν και στη συνέχεια:  για την ανατροπή πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, την ισοπέδωση εργασιακών κατακτήσεων, τη λεηλασία του δημόσιου συσσωρευμένου πλούτου, την πλήρη εμπορευματοποίηση και καταστροφή του περιβάλλοντος.

Έτσι, 30 χρόνια μετά την κατάρρευση της φασιστικής χούντας, με τη νέα αυτή «ολυμπιακή μεταπολίτευση»:

Α - Η Αθήνα γίνεται στρατοκρατούμενη-αστυνομοκρατούμενη πόλη - ολόκληρη η χώρα μπαίνει κάτω από νατοϊκή επιτήρηση.

 Η «Ολυμπιακή Μεραρχία» των 50.000 επιλεγμένων απ’ όλα τα σώματα του στρατού και της αστυνομίας θα σηκώσει το κύριο βάρος για την προστασία του ολυμπιακού τζετ σετ. 1.600 κάμερες-χαφιέδες, με αρχιχαφιέ το ηλεκτρονικά εξοπλισμένο Ζέπελιν της αμερικάνικης εταιρίας SAIC (προμηθεύτριας  του FBI και της CIA) θα εξασφαλίζουν μια ψηφιακή ομπρέλα διαρκούς παρακολούθησης των κινήσεων, επικοινωνιών, ακόμα και συνομιλιών όλων των πολιτών σε πραγματικό χρόνο. Η Διεύθυνση Ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων, εγκατεστημένη στη ΓΑΔΑ με ειδικούς συμβούλους πράκτορες από ΗΠΑ, Ε.Ε., το Ισραήλ ακόμα και την Αυστραλία, έχει σχεδιάσει και θα επιτηρεί τη λειτουργία των μέτρων. Δύο αμερικάνικα αεροπλανοφόρα και το νατοϊκό σύστημα των AWACS θα διασφαλίζουν την προστασία από «αεροπορικές επιθέσεις». 1.000 κομάντος των ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού, παραβιάζοντας κι αυτό ακόμα το ισχύον ελληνικό Σύνταγμα που απαγορεύει την παρουσία ξένων στρατευμάτων χωρίς ειδικό νόμο στην επικράτεια, θα έχουν την τελευταία λέξη στη συνολική λειτουργία του συστήματος. Και σα να μην έφταναν όλ’ αυτά, εκπρόσωπος του αμερικανικού Πενταγώνου επανέλαβε αυτές τις μέρες προκλητικά την απόφαση «μονομερούς δράσης» των ΗΠΑ «αν απειληθούν αμερικανικά συμφέροντα και πολίτες…»!

Όλη αυτή η πρωτοφανής τρομο-επιχείρηση που συνοδεύεται από το «ευρωένταλμα σύλληψης και έκδοσης» καθώς και το νέο «τρομονόμο» (σ’ αυτήν εντάσσεται και  η νέα προκλητική δίωξη κατά του εργάτη αγωνιστή Γιάννη Σερίφη, τα σχέδια για έκδοση του Κούρδου αγωνιστή Ταϊλάν, η προσπάθεια ενοχοποίησης του Κώστα Αβραμίδη ως ηθικού αυτουργού για σωρεία βαριών αδικημάτων επειδή είχε σκανάρει από κάποιο βιβλίο τις αντίστοιχες προκηρύξεις στον υπολογιστή του) μετατρέπει σε «ύποπτο» καθέναν που αμφισβητεί την αντιδραστική λογική των κρατούντων, γεμίζει την πόλη με απαγορευμένες ζώνες όπου θα απαγορεύεται ακόμα και η μετάδοση πολιτικών μηνυμάτων, ανοίγει το δρόμο για την παραβίαση κάθε ατομικού και κοινωνικού δικαιώματος,  με αυθαίρετα εντάλματα σωματικών ερευνών, κατ’ οίκον ερευνών και εντάλματα σύλληψης, με επιχειρήσεις «σκούπα» και εγκλεισμό ενάντια σε άστεγους, ναρκομανείς και μετανάστες, με τη μετατροπή σε πραγματικό Γολγοθά της διαβίωσης και κυκλοφορίας της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζόμενων της Αθήνας όχι μόνο στον «ολυμπιακό δακτύλιο» αλλά και πέρα απ’ αυτόν.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά η Ελλάδα έχει κερδίσει κιόλας το πρώτο της «χρυσό μετάλλιο» δαπανώντας 1,5 δις. ευρώ, το μεγαλύτερο ποσό που έχει δαπανηθεί ποτέ για «μέτρα ασφαλείας» στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Μέτρα που στην πλειοψηφία τους  «θα παραμείνουν εξίσου και μετά» κατά τα λεγόμενα του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, αν δεν τα ανατρέψει η λαϊκή αντίσταση και πάλη…

Β - Η χώρα παραδίνεται χωρίς φραγμό στην ασύδοτη λεηλασία του κεφαλαίου και μετατρέπεται σε εργασιακό κάτεργο.

Ποιοτικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας,  οι ακριβότεροι που διοργανώθηκαν ποτέ καθώς το κόστος τους υπολογίζεται στο 4,4% του ΑΕΠ, την ώρα που στο  Σίδνεϋ και στη Βαρκελώνη είχαν κοστίσει αντίστοιχα 1,5% και 1,6% του ΑΕΠ. Το αρχικό ποσό των 2,2 δις. ευρώ που θα απαιτούνταν, ύστερα από αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις, υπολογίζεται να ξεπεράσει κατά πολύ τα 10 δις. ευρώ. Η κολοσσιαία δαπάνη για έργα βιτρίνας, που στέρησε πόρους απ’ την περιφέρεια και είχε από ελάχιστη μέχρι καθόλου σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του λαού και του τόπου, εκτίναξε τα ετήσια κέρδη ελληνικών κατασκευαστικών εταιριών όπως Άκτωρ, Άβαξ, ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ ως και 1.500%  μέσα σε μια δεκαετία. Ανέθεσε την εκμετάλλευση έργων όπως του αεροδρόμιου των Σπάτων, της Αττικής οδού, της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου και τη συστηματική αφαίμαξη του Έλληνα εργαζόμενου για δεκαετίες σε ελληνικές και ξένες εταιρίες όπως Hochtief, Vinci κ.λπ. Προσφέρει αμύθητα κέρδη στους Έλληνες και ξένους πιστωτές του δημόσιου. Ωστόσο αυτή η «ανάπτυξη» θ’ αρχίσει να σκοντάφτει με το τέλος της Ολυμπιάδας. Και ο ελληνικός λαός θα κληθεί να πληρώσει αυτός το ακατάσχετο φαγοπότι του κεφαλαίου που είχε ταυτόχρονα ως συνέπεια την εγκατάλειψη-υποβάθμιση της επαρχίας στα πλαίσια και της ευρύτερης νέας ΚΑΠ της Ε.Ε., τη μεταφορά επιχειρήσεων στις χαμηλότερου εργατικού κόστους χώρες της Βαλκανικής, τον τριπλασιασμό των εισαγωγών σε σχέση με τις εξαγωγές και το τεράστιο εμπορικό έλλειμμα, και φυσικά το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος του 106% του ΑΕΠ που συσσωρεύτηκε. Ένα χρέος θηλιά στο λαιμό των Ελλήνων εργαζομένων που σύμφωνα με εκτιμήσεις της «Ευρωπαϊκής Επιτροπής» θα το πληρώνουμε μέχρι το 2100. Και για να γίνει αυτό,  κυβέρνηση και συναινετική αντιπολίτευση, σύμφωνα και με τις «συμβουλές» που τους δίνουν, θα πρέπει να προχωρήσουν σε μια νέα ακόμα πιο αντιδραστική «ασφαλιστική μεταρρύθμιση», παραπέρα συρρίκνωση των δαπανών για Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμό, φυσικά και Αθλητισμό, νέα πακέτα ιδιωτικοποιήσεων και μαζική ανεργία, ολοκληρωτική κατεδάφιση των όποιων υπολειμμάτων «κοινωνικού κράτους»…

Με την Ελλάδα να κατακτά και το «χρυσό μετάλλιο» της ανεργίας μετά τους Ολυμπιακούς, ντόπιοι και ξένοι εργοδότες και οι πολιτικοί εκφραστές τους θα κάνουν ό,τι περνάει απ’ το χέρι τους για να διατηρήσουν και να επεκτείνουν το ιδανικό γι’ αυτούς εργασιακό καθεστώς που κατόρθωσαν να επιβάλουν στο όνομα του μεγάλου «εθνικού στόχου» των ολυμπιακών έργων. Απεριόριστη παράταση της εργάσιμης μέρας ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης, δουλειά μέρα νύχτα με 18ωρη, ακόμα και 24ωρη συνεχή εργασία, 7ήμερο και 60ωρη βδομάδα όποτε κρίνονταν απαραίτητο, απλήρωτες και ανασφάλιστες υπερωρίες που γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια την όποια εργατική νομοθεσία, αποφυγή κάθε δαπάνης για μέτρα ασφαλείας παρά τους ξέφρενους ρυθμούς δουλειάς στα εργοτάξια, με αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Κι ακόμα επέκταση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων χωρίς όρια ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς, συνθήκες επιστράτευσης στο δημόσιο και αναστολή αδειών σε τράπεζες, νοσοκομεία, σούπερ μάρκετ κατά την κρίση του κράτους και της εργοδοσίας. Και αυτή η ζοφερή προοπτική θα χειροτερέψει αν τους αφήσουμε…

Γ - Το περιβάλλον εγκαταλείπεται βορά στο τσιμέντο και στην καταπάτηση των ελεύθερων χώρων.

Χιλιάδες στρέμματα θυσιάζονται στην Πάρνηθα, έναν από τους πνεύμονες της Αθήνας  που είχαν χαρακτηριστεί «δασική έκταση», για να χτιστεί στη θέση τους το Ολυμπιακό Χωριό. Ο Υμηττός απογυμνώνεται από κάθε βλάστηση για να περάσει ο περιφερειακός και να χτιστεί το ΚΥΤ με τις καρκινογόνες ακτινοβολίες του σε ελάχιστη απόσταση από σχολεία. 8.500 δέντρα κόβονται για χάρη της μαραθώνιας διαδρομής. 450 στρέμματα «προστευόμενου τοπίου» μαζί με το σημαντικότερο υδροβιότοπο της Αττικής στο Σχοινιά καταστρέφονται κι αυτά για χάρη του κωπηλατοδρομίου. Στο όνομα της «αποκέντρωσης» καταπατιούνται πάρκα και «αναδασωτέες περιοχές» σε λαϊκές γειτονιές όπως η Νίκαια, το Περιστέρι, τα Λιόσια και το Γαλάτσι, που ασφυκτιούν από έλλειψη πράσινου και ελεύθερων χώρων. Ένα απ’ τα μεγαλύτερα πάρκα στο Γουδί καταστρέφεται για να δημιουργηθούν «τεχνολογικά προηγμένα» γήπεδα. Το υποτιθέμενο «Ολυμπιακό Πάρκο» του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό ακόμα δεν το είδαμε κι έχει αρχίσει να παραδίνεται κι αυτό στο τσιμέντο για την κατασκευή γηπέδων, συνεδριακών κέντρων, πολυχώρων και καφετεριών. Καταπατώντας κι αυτό ακόμα το ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας του 1985 που πρόβλεπε τη μετατροπή του Φαληρικού Όρμου σε πόλο αναψυχής και πρασίνου, ένα συνεχές οικιστικό τείχος από ολυμπιακές και άλλες εγκαταστάσεις φράζει την έξοδο των Αθηναίων προς τη θάλλασα, ενώ όλο και περισσότερες παραλίες από τον Άλιμο, τον Άγιο Κοσμά και μέχρι τη Γλυφάδα παραδίνονται κι αυτές στην κάθε είδους ολυμπιακή και εμπορική κερδοσκοπία.

Με την εκχώρηση των ολυμπιακών έργων στο ιδιωτικό κεφάλαιο μετά τους αγώνες «για να μην επιβαρυνθεί ο προϋπολογισμός με τη συντήρησή τους», ο παραπέρα βιασμός κάθε οικολογικής ισορροπίας στην τερατούπολη της Αθήνας αλλά και στις άλλες ολυμπιακές τσιμεντουπόλεις θα κάνουν όλο και πιο ασφυκτική τη ζωή των κατοίκων τους. Εκτός και αν αποφασίσουμε να ρίξουμε τα τείχη της εμπορευματοποίησης των πάντων που μας χωρίζουν απ’ τη ζωή, από την ίδια τη γη που μας άρπαξε το κεφάλαιο, από τον ουρανό και τη θάλασσα που μας περιβάλλουν…

Αφού μιλήσουν οι εκμεταλλευτές,

θα μιλήσουν και τα θύματα της εκμετάλλευσης…

Οι εργαζόμενοι ανησυχούν για την επόμενη μέρα. Ψυχανεμίζονται κιόλας το κύμα των απολύσεων και τη μαζική ανεργία, τα «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», τα «οικονομικά μέτρα σοκ» που θα «εξυγιάνουν» δήθεν τον «ασθενή», με νέες θυσίες απ’ τους ανθρώπους της δουλειάς, νέες φοροαπαλλαγές και προνόμια για το μεγάλο κεφάλαιο, παραπέρα εμπορευματοποίηση και καταστροφή του περιβάλλοντος… Κιόλας πολλοί απ’ αυτούς, δεκάδες πρωτοβουλίες στις γειτονιές, εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, ξενοδοχοϋπάλληλοι, εργάτες στα ολυμπιακά έργα, υπό απόλυση και απλήρωτοι εργάτες στις βιομηχανίες που απειλούν να κλείσουν, εργάτες στα ναυπηγεία και ναυτεργάτες πήραν τους δρόμους στην κρίσιμη αυτή προ-ολυμπιακή περίοδο για να διεκδικήσουν τα στοιχειώδη. Και οι αντιδράσεις θα ήταν πολλαπλάσιες αν εκτός από την καθημερινή πλύση εγκεφάλου κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης μέσα απ’ τα ΜΜΕ, δεν είχαμε και το κατάπτυστο μνημόνιο συνεργασίας και «απεργιακής εκεχειρίας» ΓΣΕΕ και «Αθήνας 2004». Αν δεν συγκάλυπταν τις ταξικές αντιλαϊκές επιδιώξεις των Ολυμπιακών δηλώσεις σαν αυτές που θεωρούσαν ότι αποτελεί «εθνική προτεραιότητα η επιτυχία τους» (Κωσταντόπουλος) ή ότι είναι «δικαίωμα του κάθε λαού, της κάθε χώρας να διεκδικεί τη διοργάνωση των αγώνων» (Παπαρήγα).

Αποκαλύπτοντας από σήμερα την «ολυμπιακή δημοκοπία»

της κυβέρνησης και των κομμάτων του κεφαλαίου, των εργολάβων και των πολεμοκάπηλων· καταγγέλλοντας τον εργασιακό μεσαίωνα, τα εργατικά εγκλήματα, την ντόπα, τη μίζα, την καταστολή που συνοδεύει τα «ολυμπιακά ιδεώδη τους»· ξεσκεπάζοντας  τα κούφια «οράματα» και τις «αξίες» του εμπορευματοποιημένου πρωταθλητισμού που στερεί τα παιδιά του λαού από κάθε δικαίωμα στην πόλη όπου κατοικούν, στο πράσινο, σε ελεύθερους χώρους για άθληση και ψυχαγωγία, στη μόρφωση, στην υγεία, στο μέλλον που τους ανήκει…

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟ, ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ:

«    Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα τους!

«    Τα χρέη των Ολυμπιακών και της οικονομίας να τα πληρώσουν οι εταιρίες που θησαύρισαν απ’ αυτά!

«    Όχι στις απολύσεις και στην ανεργία - Όχι υποχρεωτικές           υπερωρίες - Μείωση των ωρών εργασίας και των ορίων συνταξιοδότησης - Αυξήσεις στις συντάξεις και στους μισθούς!

«    Λεφτά για την Παιδεία, την Υγεία, τον Πολιτισμό, το λαϊκό Αθλητισμό!

«    Να καταργηθούν όλοι οι τρομονόμοι - Κανένας «Ράμπο» καμία κάμερα-χαφιές να μη μείνουν στη θέση τους - Κάτω τα χέρια απ’ το Γιάννη Σερίφη, τον Ταϊλάν, τον Αβραμίδη!

«    Έξω απ’ το ΝΑΤΟ - Έξω απ’ την Ε.Ε. - Όχι στα ψεύτικα τα λόγια «εκεχειρίας» των εγκληματιών πολέμου!

«    Ειρήνη και φιλία - κοινωνικοί και διεθνιστικοί αγώνες των λαών!

                                                                                      Ιούλης 2004