Πρωτοβουλία
Αγώνα 

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ!

 

ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ

Διαμορφώνει ένα πρωτοφανές ιμπεριαλιστικό προτεκτοράτο στην Κύπρο, όπου την ουσιαστική εξουσία θα την έχουν οι ιμπεριαλιστές, τα αμερικανικά και βρετανικά στρατεύματα, όπου θα έχουν δικαίωμα παρέμβασης και στρατιωτικής παρουσίας οι «μητέρες πατρίδες», αλλά δεν θα έχει κανένα δικαίωμα πραγματικής κυριαρχίας, ανεξαρτησίας, αυτοδιεύθυνσης ο ίδιος ο λαός της Κύπρου, οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι.

Αυτή η σύγχρονη εκδοχή προτεκτοράτου στην εποχή της Νέας Τάξης, με τις αποικιοκρατικές σχεδόν εξουσίες των ξένων δυνάμεων, αποτελεί το μοντέλο «ρύθμισης» τοπικών εντάσεων και συγκρούσεων που οι ιμπεριαλιστές –και ειδικά οι ΗΠΑ– σκοπεύουν να εφαρμόσουν στη Μέση Ανατολή και σε άλλες θερμές περιοχές. Είναι ένα μοντέλο που εξασφαλίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού και σε καμία περίπτωση των λαών. Σχετίζεται με συνολικότερες αναδιατάξεις σε μια ολόκληρη κρίσιμη ζώνη από τη Β. Αφρική μέχρι την Κεντρική Ασία και την προσπάθεια των ΗΠΑ να παγιώσουν τον ηγεμονικό τους ρόλο απέναντι στην Ε.Ε. και να ενισχύσουν τις φιλοαμερικανικές «ατλαντικές» δυνάμεις στο εσωτερικό της.

Το σχέδιο Ανάν υψώνει ακόμη μεγαλύτερα τείχη ανάμεσα σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, κατοχυρώνει τη διχοτόμηση του νησιού, νομιμοποιεί αναδρομικά την τουρκική κατοχή, παγιώνει συνθήκες ουσιαστικά «εθνοκάθαρσης» και εποικισμού, αναπαράγει τη λογική των παρεμβάσεων των «μητέρων πατρίδων». Είναι ένα σχέδιο κομμένο και ραμμένο με τρόπο που να ακυρώνει κάθε δυνατότητα συμβίωσης, κοινής πάλης, αλληλεγγύης, ενωτικής δράσης Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων. Αντί να ρίχνει τα σύνορα και να ενώνει το νησί, υψώνει νέα σύνορα, νέες διαχωριστικές γραμμές, νέους φραγμούς στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο στο νησί. Το θεσμικό τερατούργημα του κράτους Ανάν όχι μόνο δεν αντιστοιχεί στον κοινό πόθο όλων των κατοίκων του νησιού για καλύτερο και ειρηνικότερο αύριο, αλλά και δημιουργεί ένα πλήθος από αφορμές για νέες συγκρούσεις, είναι μια πραγματική ωρολογιακή βόμβα. Με προκλητικό τρόπο αρνείται να θεραπεύσει τις πληγές της εισβολής και της κατοχής, αλλά και να απαλλάξει τους Τουρκοκύπριους από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του τουρκικού κράτους και των εποίκων.

 

ΓΙΑΤΙ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

Γιατί τα μεγάλα λόγια και οι εύκολες διακηρύξεις δεν μπορούν να κρύψουν ότι «συνένοχοι στο φόνο» υπάρχουν και στην Αθήνα και στη Λευκωσία. Η πλήρης αποδοχή της ιμπεριαλιστικής επιδιαιτησίας, ο διακαής πόθος αξιοποίησης της Ε.Ε. για την αύξηση των κερδών των καπιταλιστών, την προσέλκυση ξένων επενδύσεων και την ένταση της εκμετάλλευσης των λαών, αποτέλεσαν τις βασικές προτεραιότητές τους όλα τα τελευταία χρόνια, έξω, πέρα και ενάντια στις πραγματικές ανάγκες των λαών. Άλλωστε ήταν ένα κλίμα εντονότατης αποδοκιμασίας και απόρριψης του σχεδίου, μια πραγματική πίεση του λαϊκού παράγοντα στην Κύπρο, που συνέβαλε και στη μη υπογραφή του σχεδίου.

Οι εκ των υστέρων διαφοροποιήσεις, είτε από τακτικό υπολογισμό απέναντι στη λαϊκή δυσαρέσκεια, είτε λόγω του φόβου για αναβάθμιση της τουρκικής ολιγαρχίας, δεν μπορούν να συγκαλύψουν την ουσιαστική συναίνεση των αστικών τάξεων και των κυβερνήσεών τους στον πυρήνα της ιμπεριαλιστικής ρύθμισης. Οι τωρινές διαφωνίες δεν πρέπει να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι ήταν η ελληνική και η ελληνοκυπριακή ολιγαρχία που είχαν επενδύσει, με τρόπο στρατηγικό, στην ιμπεριαλιστική μεσολάβηση στο Κυπριακό, στην παρέμβαση του ΟΗΕ, στην «ευρωπαϊκή προοπτική» σαν μοχλό δικής τους αναβάθμισης.

Αποδείχτηκε άλλη μια φορά ότι για τις δυνάμεις του κεφαλαίου και τις κυβερνήσεις τους η ελεύθερη κίνηση των κεφαλαίων, των εμπορευμάτων, των επενδύσεων είναι πολύ πιο σημαντική από την ελευθερία κίνησης των ανθρώπων, των λαών, των κινημάτων, των ιδεών.

 

ΓΙΑΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ Η ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε. ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΙΡΗΝΗ

Ενώ επί χρόνια κόμματα και κυβερνήσεις μας έλεγαν ότι η Ε.Ε. μπορεί να αποτελέσει παράγοντα ειρήνης, σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή, ενώ χαιρέτησαν την είσοδο της Κύπρου στην Ε.Ε. ως «θρίαμβο χωρίς δεσμεύσεις», ενώ μας βομβάρδισαν με το περίφημο «ευρωπαϊκό κεκτημένο», σήμερα αποδεικνύεται ότι η Ε.Ε. είναι πρόθυμη να αποδεχτεί και να ενσωματώσει στο «κεκτημένο» της αυτή τη λύση-έκτρωμα. Άλλωστε η ουσιαστική συναίνεση και συμμετοχή σε ένα άλλο ιμπεριαλιστικό προτεκτοράτο, το Κόσοβο, δείχνει σαφέστατα το πώς αντιλαμβάνεται την «επίλυση συγκρούσεων». Ουσιαστικά και στο όνομα της Ε.Ε. αναιρείται κάθε δυνατότητα αυτοδιεύθυνσης στο νησί, όπου διαμορφώνεται ένα καθεστώς προτεκτοράτου και όπου διατυπώνεται η απαίτηση να γίνει δεκτή η ταφόπλακα των δικαιωμάτων του Κυπριακού λαού. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα οι εκπρόσωποι της Ε.Ε. ανοιχτά εκβιάζουν τον κυπριακό λαό να μη ψηφίσει «όχι» στο δημοψήφισμα.

 

 

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΤΟ «ΡΕΑΛΙΣΜΟ» ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ.

Είναι σαφές ότι μ’ αυτή την πολιτική κανένας συμβιβασμός δεν μπορεί να υπάρξει. Μόνη λύση είναι να βγουν στο προσκήνιο οι ίδιοι οι λαοί, οι αγώνες και οι αγωνίες τους.

Τη λογική του αντιδραστικού εθνικιστικού μεγαλοϊδεατισμού όλων των αποχρώσεων την πληρώσαμε ακριβά στο παρελθόν. Την προσκόλληση στον ιμπεριαλισμό και στη «διεθνή κοινότητα» την πληρώνουμε σήμερα.

Χρειάζεται ένας άλλος δρόμος σε σύγκρουση και με τις ιμπεριαλιστικές ρυθμίσεις και με τις ντόπιες αστικές τάξεις και τις κυβερνήσεις τους, ένας δρόμος που να επιμένει στο δικαίωμα των ίδιων των λαών στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στην Τουρκία, των ίδιων των εργαζόμενων να ορίσουν την τύχη τους, να ζήσουν ειρηνικά, να οικοδομήσουν με τους αγώνες τους για κοινωνική χειραφέτηση έναν καλύτερο κόσμο.