Ε.Κ.Κ.Ε.

Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΚΕ

ι τελευταίες παγκόσμιες εξελίξεις έρχονται να επιβεβαιώσουν την εκτίμηση ότι έχει ξεκινήσει η αρχή του τέλους της Pax Americana, μια μεταβατική φάση μεγάλων αναταραχών, πολέμων και γεωπολιτικών αλλαγών. Βρισκόμαστε, κατά την περίφημη ρήση του Γκράμσι, στην «ώρα των τεράτων» όπου «ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος παλεύει να γεννηθεί». Είναι η εποχή όπου αμφισβητούνται και καταρρέουν πολλά από όσα, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, θεωρούσαμε δεδομένα (αν και όχι απαραιτήτως σωστά ή δίκαια) – με πρώτο θύμα το λεγόμενο Διεθνές Δίκαιο, αλλά και τις αυταπάτες για τις δυτικές «δημοκρατικές αξίες και ελευθερίες», τη διάκριση των εξουσιών και τόσους άλλους θεωρούμενους πυλώνες της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Η ταυτόχρονη ανάδυση και διάδοση νέων τεχνολογιών, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, και η ιλιγγιώδης εξέλιξη στα οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας, δημιουργούν αφενός ευκαιρίες και πλεονεκτήματα, αφετέρου νέους, τρομακτικούς κινδύνους για τους οποίους συχνά είμαστε απροετοίμαστοι.

Οι δύο κυριότεροι μεγάλοι πόλεμοι που μαίνονται αυτή τη στιγμή, στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, δίνουν μια πρόγευση για όσα θα ακολουθήσουν. Και οι δύο είναι πόλεμοι στους οποίους εμπλέκονται οι ΗΠΑ – στον πρώτο δι’ αντιπροσώπου, στον δεύτερο ευθέως. Και οι δύο είναι έκφραση της λυσσαλέας προσπάθειας διατήρησης της ηγεμονίας τους που έχει αρχίσει να ξεφτίζει, μια απόπειρα διατήρησης του ελέγχου στην παγκόσμια οικονομία και αποδυνάμωσης των αναδυόμενων ανταγωνιστών τους.

Πιο συγκεκριμένα, η επιχειρούμενη καταστροφή του Ιράν αποτελεί προαπαιτούμενο για τη διατήρηση της αμερικανικής κυριαρχίας στην περιοχή και παγκόσμια· εντάσσεται στα ευρύτερα σχέδια περικύκλωσης και πολιτικοοικονομικού στραγγαλισμού Ρωσίας και Κίνας, κατατρομοκράτησης του Παγκόσμιου Νότου και αποτροπής κάθε προσπάθειας εξόδου από το αμερικανικό «μαντρί». Είναι γνωστό ότι η επίθεση εναντίον του Ιράν περιλαμβανόταν εδώ και δεκαετίες στα αμερικανικά σχέδια (εξ ου και η έλλειψη οποιασδήποτε κριτικής ή διαφωνίας εκ μέρους των προκατόχων του Τραμπ)· αλλά οι δυσκολίες που εμφάνιζε καθυστέρησαν τη διεξαγωγή της. Η εξαπόλυσή της τώρα μαρτυρά ότι κρίθηκε πια απαραίτητη για να ανακοπεί η καθοδική πορεία του αμερικανικού imperium. Για να γίνει κατανοητό πώς εντάσσεται η προσπάθεια καθεστωτικής ανατροπής, καταστροφής ή/και διαμελισμού του Ιράν στους ευρύτερους σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον, αρκεί μια ματιά στον παγκόσμιο χάρτη, σε συνδυασμό με μια στοιχειώδη παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων (ενίσχυση των BRICS, έναρξη αποδολαριοποίησης, αμερικανική αποβιομηχάνιση και κρίση χρέους, εγκαινιασμός νέων, μη ελεγχόμενων από τις ΗΠΑ διαμετακομιστικών οδών και εφοδιαστικών αλυσίδων, μετατόπιση βιομηχανικής παραγωγής και τεχνολογικής καινοτομίας στην Ασία και ειδικά στην Κίνα, μάχη για έλεγχο των σπάνιων γαιών κ.λπ.)

Ωστόσο, γίνεται πλέον σαφές ότι οι ΗΠΑ και το μαντρόσκυλό τους στην περιοχή, το σιωνιστικό Ισραήλ (που ασφαλώς έχει τα δικά του απεχθή επεκτατικά σχέδια για τη γειτονιά του), υπέπεσαν σε σοβαρή υποτίμηση και εσφαλμένους υπολογισμούς όταν εξαπέλυαν τον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Κι αυτό το λάθος θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, που δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια μετά το τέλος της σύγκρουσης, όποτε κι αν έρθει και όποια μορφή κι αν πάρει αυτό. Αλλά και παγκόσμια, η έστω και προσωρινή διακοπή της ροής της ενέργειας, των λιπασμάτων, του ηλίου, και μιας σειράς άλλων αγαθών απαραίτητων για τις σύγχρονες οικονομίες θα έχει αμετάκλητες επιπτώσεις, με μια βαθιά οικονομική ύφεση να θεωρείται πια αναπόφευκτη.

ι ενώ η υφήλιος ακροβατεί στο χείλος μιας τεράστιας καταστροφής, στα καθ’ ημάς, η κυβέρνηση της ΝΔ, η κυβέρνηση της συγκάλυψης των εγκλημάτων των Τεμπών, της Βιολάντα και των εργατικών δυστυχημάτων, των ΟΠΕΚΕΠΕδων, των υποκλοπών, του ρατσισμού και του πολέμου, έχει απονομιμοποιηθεί εντελώς στη συνείδηση του λαού. Αποκαλύπτονται τα άθλια και γελοία προσχήματα που αναμασά στην πλήρη ευθυγράμμισή της με τον ευρωατλαντισμό: δήθεν το δικαίωμα στην αυτοάμυνα του Ισραήλ για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων· δήθεν η αποκατάσταση της δημοκρατίας στο Ιράν και η καταστροφή του πυρηνικού του προγράμματος για τις νέες εκατόμβες σ’ ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Patriot στη Σαουδική Αραβία, φρεγάτα Ύδρα στην Ερυθρά Θάλασσα, Κίμων και F16 στην Κύπρο, πολεμικά πλοία στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα μια απέραντη αμερικανονατοϊκή βάση και ορμητήριο πολέμου. Ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, κάτω από την μπαγκέτα των ΗΠΑ, γίνεται βασικός κρίκος εμπλοκής στον άδικο πόλεμο. Η ελληνική αστική τάξη, χωμένη ως τον λαιμό στους βρόμικους πολέμους άλλων για την ενέργεια και την ηγεμονία, διεκδικεί μερίδιο από τη λεία και το πλιάτσικο σε βάρος άλλων λαών, προς όφελος των Ελλήνων εφοπλιστών, του κατασκευαστικού κεφαλαίου και των ενεργειακών ομίλων. Με παραχωρήσεις αποικιακού τύπου στους αμερικανικούς κολοσσούς, στη Chevron και στην Εxxon,«υπερκεράζει» η ελληνική αστική τάξη την επιθετικότητα της Τουρκίας για τη γαλάζια και την ουράνια πατρίδα, ενώ και οι δύο αστικές τάξεις έχουν στραμμένα τα μάτια στην κερδοφόρα αξιοποίηση των κολοσσιαίων επενδύσεων για την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της περιοχής, σε βάρος των λαών τους και του περιβάλλοντος. Όσο για την αποστολή ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στην Κύπρο (δήθεν για την προστασία της), αυτή αποτελεί, μαζί με τα τουρκικά στρατεύματα στα κατεχόμενα, ένα ακόμα βήμα στα διχοτομικά σχέδια για το νησί, υπό ΝΑΤΟϊκή ομπρέλα.

Αυτή την πολιτική η κυβέρνηση την ονοματίζει «εθνικό συμφέρον»! Δεν πρόκειται όμως παρά για το ταξικό συμφέρον όσων εκμεταλλεύονται τον λαό, τον στέλνουν εκτός συνόρων, θυσιάζουν τις ανάγκες του για χάρη της οικονομίας του πολέμου, και του χρεώνουν τα σπασμένα της επιθετικότητας και της δήθεν ανάπτυξης. Σε 7 δις ευρώ ανέρχονται οι πολεμικές δαπάνες για τη χώρα μας. Τέσσερα δις ενέκρινε το ΚΥΣΕΑ για την αγορά του «αντιαεροπορικού θόλου».

Η άλλη όψη του νομίσματος είναι η αέναη λιτότητα για τον λαό, η φοροληστεία, η ακρίβεια που εκτινάσσεται από τον βρόμικο πόλεμο. Ο κατώτατος μισθός βρίσκεται στα 770€ καθαρά, ως αποτέλεσμα της «Κοινωνικής Συμφωνίας» της ντροπής ανάμεσα στους εργοδότες και τον… εκπρόσωπο της εργατικής τάξης Παναγόπουλο! Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι οδηγούνται στον αφανισμό, η φτωχοποίηση του λαού επιταχύνεται, οι εργασιακές σχέσεις συνεχώς ελαστικοποιούνται, οι οπισθοδρομικοί αντισυνδικαλιστικοί και αντιαπεργιακοί νόμοι πληθύνονται, οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην παιδεία καταστρατηγούν το δικαίωμα της ελεύθερης και δωρεάν εκπαίδευσης για όλους, το νέο πειθαρχικό στους δημοσίους υπαλλήλους και οι απειλές για απολύσεις και αργίες σε περίπτωση συμμετοχής στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση επικρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από χιλιάδες εργαζόμενους. Η ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση όλων των δημοσίων αγαθών, της υγείας, της παιδείας, της πρόνοιας, του αέρα που αναπνέουμε, γυρίζει την Ελλάδα δεκαετίες πίσω.

Τα πάντα υπακούουν στο Σύμφωνο Σταθερότητας της ΕΕ, στους κόφτες για τα όρια της οικονομίας, εκτός από την κούρσα των εξοπλισμών που δεν έχει κανένα όριο. Ματωμένα πλεονάσματα, αδιάκοπο άγχος, τα Τέμπη, η Πύλος, η Χίος, η Βιολάντα, κάθε είδους εγκλήματα και σκάνδαλα συγκαλύπτονται. Οι υπαίτιοί τους είναι έξω μαζί με τους Λιγνάδηδες, και ο Νίκος Ρωμανός μέσα. Η Μεσόγειος έχει γίνει ο υγρός τάφος χιλιάδων κατατρεγμένων μεταναστών από τα push-back και τις επαναπροωθήσεις και ο Πλεύρης ανακαλεί το άσυλο αγωνιστών που μένουν στη χώρα πάνω από είκοσι χρόνια. Η καταστολή δεν έχει όρια απέναντι σε κάθε αγωνιζόμενο κλάδο που παλεύει ενάντια στις αυξήσεις-κοροϊδία σε μισθούς και συντάξεις, οι οποίες εξαφανίζονται από τον πληθωρισμό και δεν φτάνουν παρά μέχρι τα μισά του μήνα. Εφαρμόζεται μια πολιτική μισάνθρωπη, ρατσιστική, που ρίχνει νερό στον μύλο της ακροδεξιάς και των φασιστών.

Αυτή η πολιτική δεν μπορεί να ανατραπεί από αντιδεξιά μέτωπα και δημοκρατικές ενότητες με αστικές ή ρεφορμιστικές ή ενδιάμεσες διαχειριστικές δυνάμεις, για να φύγει ο Μητσοτάκης και να έρθει ο Τσίπρας που τον έφερε, και το ΠΑΣΟΚ με το οποίο συνεργάστηκε και με το οποίο έχουν στρατηγική συμφωνία σε όλα τα καίρια ζητήματα. Δεν θα μας σώσουν ούτε τα ξέφτια τους, που δεν βρήκαν μια λέξη αυτοκριτικής μέχρι σήμερα. Ένα τέτοιο μέτωπο δεν θα ήταν της αριστεράς. Θα ήταν της ήττας και της ενσωμάτωσης. Απέναντι στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο λαός μας χρειάζεται μια αριστερά της ανατροπής. Μια αριστερά αντικαπιταλιστική, εργατική και όχι γενικώς δικαιωματική. Γιατί όταν η δεξιά γίνεται δεξιά με όλη την ακροδεξιά ατζέντα, τότε η αριστερά πρέπει να ξαναγίνει αριστερά από την αρχή ως το τέλος και μάλιστα συγκρουσιακή, επαναστατική, που θα βάζει φραγμό στη διαχείριση και στον συμβιβασμό. Ο συμβιβασμός και ο εκφυλισμός του ρεφορμισμού είναι αυτοί που έσπειραν την κοινωνική δυσαρέσκεια και απογοήτευση στον λαό και τον έσπρωξαν προς τα δεξιά, ώστε να επικρατήσουν ο ρατσισμός και ο κανιβαλικός πολιτισμός της αστικής τάξης.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν διολίσθησε στον κυβερνητισμό, και μέσα από τα μέλη της έχει σημαντική συμβολή σε κρίσιμους αγώνες της περιόδου, ενώ με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμά της αποτελεί έναν μικρό αλλά ορατό τρίτο πόλο στην επαναστατική αριστερά. Ωστόσο, δεν μπορούμε να μη δούμε με αυτοκριτική διάθεση ότι σε κρίσιμους κινηματικούς αγώνες, όπως τα Τέμπη και το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είχε συγκροτημένη παρέμβαση στον δρόμο, ενώ έχει κανονικοποιηθεί εντός μας η εσωστρέφεια και ιεραρχείται ο κομματικοκεντρισμός. Το ζήτημα της δημοκρατικής λειτουργίας έχει υποχωρήσει, καθώς συστηματικά δεν λειτουργούν οι τοπικές συνελεύσεις, αντιθέτως η ΚΣΕ λειτουργεί διεκπεραιωτικά. Οι πολιτικές διαφωνίες και οι ξεχωριστοί δρόμοι, όπως εκφράζονται κυρίως στο εργατικό και στο φοιτητικό κίνημα, αντανακλώνται σε όλη τη λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με κίνδυνο να μετατραπεί σε εκλογικό μηχανισμό.

ια τις μάχες που έχουμε μπροστά μας, παίρνουμε κουράγιο από τον ηρωικό αγώνα του παλαιστινιακού λαού και όλων των λαών που αντιστέκονται, στο Ιράν, στον Λίβανο, στην Κούβα, στην Ασία και στην Αφρική, από τα ένοπλα κινήματα στην Ινδία και στις Φιλιππίνες. Εμπνεόμαστε από τους αγώνες των γιατρών και των εκπαιδευτικών, της νεολαίας, των φτωχομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων, του φοιτητικού κινήματος. Ενωνόμαστε με όσους παλεύουν ενάντια στους πουλημένους εργατοπατέρες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, που σέρνουν τους κλαδικούς μισθούς προς τα κάτω· με το κίνημα των ναυτεργατών, του μεγάλου απεργιακού αγώνα για τα εγκλήματα των Τεμπών στις 28/2· του κινήματος αλληλεγγύης στη Γάζα και του αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, παγκόσμια και στη χώρα μας. Παλεύουμε για να σταματήσει κάθε συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο· για να κλείσουν οι βάσεις, για έξοδο από ΝΑΤΟ-ΕΕ.

Κανένα «προοδευτικό μέτωπο» με όσους συμμετείχαν σε συμμαχίες με Τραμπ και Νετανιάχου, που υπηρέτησαν ιδιωτικοποιήσεις σε σιδηρόδρομο, ΔΕΗ, νερό, λιμάνια, αεροδρόμια. Όχι στα χρηματιστήρια ενέργειας, όχι στην καταλήστευση του περιβάλλοντος. Για την ανατροπή του καπιταλισμού. Για μια ζωή με ειρήνη, αξιοπρέπεια, για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό, με τον λαό στο τιμόνι.

Με την πάλη των λαών, μέσα από τις θυσίες και τα ποτάμια αίματος, είναι ώρα να σταματήσει η πορεία προς την καταστροφή και να γεννηθεί στην περιοχή και σ’ όλο τον κόσμο μια νέα ελπίδα για έναν κόσμο πιο δίκαιο και ειρηνικό.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

4 Απρίλη 2026