Ε.Κ.Κ.Ε.

Η εισήγηση του Χρίστου Μπίστη στο πολιτικό διήμερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις 27-28 Οκτώβρη στο ΚΥΒΕ Περιστερίου

 
 Να ευχαριστήσουμε πρώτ’ από όλα τους συντρόφους από Ιρλανδία και Ισπανία για τα αγωνιστικά μηνύματα των εργαζομένων των χωρών τους που μας μετέφεραν. Το ξέσπασμα και η κλιμάκωση της παγκόσμια οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού, που τείνει προς μια καινούργια ύφεση στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο, συνοδεύεται από μια λαίλαπα αντεργατικών μέτρων για το φόρτωμα των συνεπειών τους στις πλάτες των εργαζομένων και ιδιαίτερα των εργαζομένων του Νότου. Η κρίση αυτή είναι που έχει προκαλέσει έναν όλο και πιο έντονο κοινωνικό αναβρασμό με στοιχεία ξεσηκωμού των εργαζομένων ιδιαίτερα στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, ανάμεσά τους βέβαια και στην Ελλάδα.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ»

Δεκέμβρης 2012

 ·         Εισήγηση της Αντωνίας Βαφειάδου - Αθανασοπούλου

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Για μας τους εργαζόμενους ο δρόμος ποτέ δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Κι ό,τι είχαμε κερδίσει το οφείλαμε στη δουλειά και στους αγώνες μας. Σήμερα ωστόσο, στην εποχή μιας από τις μεγαλύτερες κρίσεις του καπιταλισμού, κάτω από τις εντολές της τρόικας που μας έχει έρθει απέξω και της άλλης που ’χει καθίσει στο σβέρκο μας από μέσα, κάθε καινούργια μέρα ξημερώνει όλο και πιο δύσκολη από την προηγούμενη. Το μέλλον των παιδιών μας μοιάζει σκοτεινό και αδιέξοδο, χειρότερο από αυτά που έζησαν και που είχαν κατακτήσει οι μανάδες και οι πατεράδες τους. Και κάθε μέρα μας καλούν να σκύψουμε το κεφάλι, να δεχτούμε κάθε θυσία που θα μας ζητήσουν, γιατί αν δεν το κάνουμε, λέει, θα μας διώξουν από το ευρώ και την Ε.Ε. και τότε θα ’ρθει η συντέλεια του κόσμου, ενώ μόνο η παραμονή μας σ’ αυτά μπορεί να είναι η σωτηρία μας.

       Τι είναι όμως και πώς έχει λειτουργήσει ως τώρα, η λεγόμενη Ε.Ε. και το ενιαίο νόμισμα; Και ποιόν έχει ωφελήσει;

 της Γ. Κ.

 ΜΕΡΟΣ 1^Ο

 ΒΑΣΙΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

 Οι ιδέες του φασισμού και του ναζισμού δεν δημιουργήθηκαν από τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι. Οι ρίζες τους βρίσκονται στην αποδιάρθρωση των κοινωνιών με την καταστροφή πλατιών μικροαστικών στρωμάτων και τη βίαιη προλεταριοποίηση που είχε προκαλέσει η βιομηχανική επανάσταση του τέλους του 19^ου αιώνα και στην αντιπαράθεση με τις ιδέες του διαφωτισμού και του ορθού λόγου, με την απομάκρυνση από τις ταξικές και αγωνιστικές αναζητήσεις των εργαζομένων, με τον υπερτονισμό της βουλησιαρχίας, του υπερ-εγώ και του υπερ-ανθρώπου σαν αυτόν του Νίτσε, του Μπεργκσόν και του Ντ’ Ανούντσιο. Βρίσκονται ακόμα στη στροφή προς τον εθνικισμό, το φυλετισμό, την προγονολατρεία το ρατσισμό κ.λπ. Στην αντίληψη ότι η κοινωνική παρακμή θα αναχαιτιζόταν από μια «νέα» ιδεολογία που θα διαμορφωνόταν μέσα από νέες ελίτ¹.

 ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ ΔΕΝ ΜΕΤΑΜΦΙΕΖΟΝΤΑΙ ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ!

 ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, σε συνθήκες διαλυτικής κρίσης του βαθιά αντιδραστικού μετεμφυλιακού καθεστώτος της αμερικανοκρατίας, της «βασιλευόμενης δημοκρατίας» και της μαυραγορίτικης αστικής τάξης, η αμερικανόδουλη φασιστική χούντα των πρώην ταγματασφαλιτών, φονιάδων του λαού, πρακτόρων της ΣΙΑ και εμπνευστών της σημερνής νεοναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, είχε ονομάσει το στρατιωτικό της πραξικόπημα «Επανάσταση»! Με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του ‘70 και τις προσπάθειες μεταμφίεσης της χούντας με τον Μαρκεζίνη η εξέγερση λαού και νεολαίας στο Πολυτεχνείο την κλόνισε συθέμελα και η προδοσία της Κύπρου οδήγησε στην ανατροπή της.