Ε.Κ.Κ.Ε.

Οι ειδικές δυνάμεις της τουρκικής αστυνομίας εισέβαλαν στις 11/3 στο σπίτι της Αντίστασης του Grup Yorum στην Κωνσταντινούπολη, απήγαγαν τους Ibrahim Gökçek και Ηelin Bölek, απεργούς πείνας εδώ και 268 μέρες, και συνέλαβαν τους υπόλοιπους τέσσερις παρευρισκόμενους αλληλέγγυους συντρόφους/σες. Στη συνέχεια, τους μετέφεραν στο νοσοκομείο για να τους υποβάλουν σε αναγκαστική σίτιση. Δεν είναι η πρώτη φορά που υποβάλουν Τούρκους αγωνιστές σ' αυτό το βασανιστήριο. Είναι πολλοί οι απεργοί πείνας που έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους ή έχουν πεθάνει εξαιτίας αυτής της τακτικής. Η κατάσταση των συγκεκριμένων αγωνιστών είναι ούτως ή άλλως κρίσιμη, καθώς ζυγίζουν κάτω από 40 κιλά. Στο νοσοκομείο οι δυνάμεις καταστολής εκδίωξαν βίαια τους συγγενείς και τους αλληλέγγυους συντρόφους από το δωμάτιο νοσηλείας. Τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος παραμένουν φυλακισμένα.

Με την απεργία πείνας μέχρι θανάτου τα μέλη του Grup Yorum διεκδικούν :

• Να απελευθερωθούν όλα τα μέλη του Grup Yorum και να αποσυρθούν οι δικαστικές διώξεις.
• Nα σταματήσουν οι έφοδοι της αστυνομίας στο Πολιτιστικό τους Κέντρο Idil και στα γραφεία τους.
• Να αφαιρεθεί η επικήρυξη των μελών του συγκροτήματος, από τη λίστα της τουρκικής αστυνομίας και να ακυρωθούν τα εντάλματα σύλληψής τους.
• Να αρθεί η απαγόρευση των συναυλιών του Grup Yorum.

Πρέπει όλοι να δείξουμε την αλληλεγγύη μας.

της Τ.Σ.

Και ήρθαν έτσι τα πράγματα που οι, κατά Μίκη, «γενναίοι άντρες και γυναίκες του Έβρου» βρέθηκαν να υπερασπίζουν λάθος σύνορα. Στα αεροδρόμια έπρεπε να βρίσκονται, για να μπλοκάρουν τις πτήσεις από Ιταλία, αφού από εκεί μας ήρθε τελικά ο ιός! Εντάξει, σε δεύτερη φάση και από τους «Αγίους» Τόπους. Αυτό μάλλον προβοκάτσια του βελζεβούλη πρέπει να ‘τανε…

Άσε που αυτός ο κορωνοϊός κατά τα φαινόμενα δεν κάνει ταξικές/κοινωνικές διακρίσεις, όπως δείχνει και το παράδειγμα του γνωστού εφοπλιστή/μιντιάρχη/ποδοσφαιρικού παράγοντα. Λαός και Κολωνάκι, στο ίδιο καζάνι. Τα ύστερα του κόσμου!

Για να σοβαρευτούμε, πάντως, πολλοί αναρωτιούνται γιατί άραγε ο κορωνοϊός χτύπησε τόσο άγρια τους γείτονές μας Ιταλούς, τη στιγμή που οι άλλες χώρες γύρω τους ούτε καν πλησιάζουν τους αριθμούς της Ιταλίας όσον αφορά κρούσματα και θανάτους. Ας δούμε λίγα μόνο στοιχεία και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Στην Ιταλία η υγεία είναι εντελώς «αποκεντρωμένη», με αποτέλεσμα οι σχετικές πολιτικές να αποφασίζονται σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα από κάθε περιφέρεια. Την τελευταία δεκαετία, ο κανόνας για τη δημόσια υγεία ήταν οι περικοπές και οι ιδιωτικοποιήσεις: κατά 37 δις συνολικά μειώθηκαν τα κονδύλια για την υγεία, κατά 70.000 περιορίστηκαν οι διαθέσιμες κλίνες στα νοσοκομεία, εκατοντάδες κλινικές και εργαστήρια έκλεισαν, γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό λιγόστεψαν δραματικά. Μεγάλο τμήμα της υγείας των Ιταλών πολιτών κατευθύνθηκε στους ιδιώτες. Κι όταν ο ιός χτύπησε την πόρτα της Ιταλίας (και μάλιστα ξεκινώντας από την πόρτα της πλούσιας Λομβαρδίας, που εδώ και χρόνια ελέγχεται από την ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά), με τις δημόσιες δομές αποσαθρωμένες και την ιδιωτική πρωτοβουλία απρόθυμη και ανέτοιμη να αναλάβει το κόστος αντιμετώπισης μιας τόσο σαρωτικής επίθεσης (η αυστηρή εφαρμογή των πρωτοκόλλων κοστίζει, τα διαγνωστικά κιτ είναι πανάκριβα, το κέρδος για τους ιδιώτες της υγείας σ’ αυτές τις περιπτώσεις ανύπαρκτο…), ήρθε ο Αρμαγεδδώνας. Να τονίσουμε, πάντως, ότι οι περικοπές δεν αφορούσαν μόνο τις περιφέρειες που ελέγχει η δεξιά. Οι «αριστερές» δεν υστέρησαν καθόλου σ’ αυτό τον τομέα.

Ας σκεφτούμε τώρα μια στιγμή την κατάσταση στην Ελλάδα: κρίση, μνημόνια, περικοπές, διάλυση σχεδόν εκ θεμελίων της δημόσιας υγείας, δραματικές ελλείψεις σε προσωπικό, φάρμακα, υλικά, ανεπάρκεια κλινών, ανοργανωσιά… Προσθέστε τη σαφή προσπάθεια υποβάθμισης του κρατικού τομέα προς όφελος των ιδιωτών. Προσθέστε διαφθορά και ρουσφέτια (οι αποτυχόντες πολιτευτές που διορίζονται διοικητές νοσοκομείων είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου). Προσθέστε μια νοοτροπία λίγο πολύ σαν των Ιταλών. Εκρηκτικό το μείγμα, έτσι; Κάπως σαν την Ιταλία ένα πράμα. Μην ανησυχείτε όμως. Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, όπως έλεγε (παλιότερα) ο προαναφερθείς ουρανοΜίκης συνθέτης/πολιτικός μας! Έχουμε όπλα εμείς που οι άλλοι ούτε στο όνειρό τους: θα μεταλάβουμε ομαδικά, όλοι με το ίδιο κουταλάκι, και θα ραντίσουμε τα σπίτια μας με αγιασμό (το είπε και η ιερά σύνοδος). Θα πασαλειφτούμε με κηραλοιφή που όλα τα κακά σκορπάει (το είπε και ο γνωστός αρχηγός κόμματος/τηλεπωλητής). Θα πέσουμε να κυλιόμαστε μέσα στην πρόπολη που προσφέρει αντισηψία (το είπε ο άλλος γνωστός «προοδευτικός» συνθέτης μας).

Όταν λέγαμε ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές θα μας στείλουν άκλαυτους (αν δεν προλάβουμε να τις ξαποστείλουμε εμείς…) κάποιοι δεν μας πίστευαν. Ε, μάλλον ήρθε η ώρα να μας πιστέψουν! Εκτός κι αν πρώτα μας στείλει άκλαυτους η βλακεία. Ούτε γι’ αυτήν έχει βρεθεί ακόμα το εμβόλιο…

Υ.Γ. Και για να σοβαρευτούμε ακόμα περισσότερο, επειδή το πάθημα των Ιταλών μάλλον δεν μας έγινε μάθημα και επειδή η χώρα, τελικά, δεν ήταν και τόσο θωρακισμένη όσο μας λέγατε, υπουργάρες μας:

Απαιτούμε τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων τώρα. Να σταματήσει η συγκάλυψη και η υποβάθμιση του προβλήματος. Να αυξηθούν τα κονδύλια για την υγεία. Να γίνουν προσλήψεις μόνιμου ιατρικού/νοσηλευτικού προσωπικού τόσες ώστε να εγγυώνται την απρόσκοπτη λειτουργία του δημόσιου συστήματος υγείας τώρα και στο μέλλον. Να εφοδιαστούν τα νοσοκομεία με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό. Να ανοίξουν όλες οι κλίνες ΜΕΘ. Να ζητηθεί/απαιτηθεί η συνδρομή του ιδιωτικού τομέα, χωρίς επιπλέον κόστος για τον πολίτη. Να γίνεται συνεχώς πλήρης, σαφής και διεξοδική ενημέρωση των πολιτών, ώστε να εμπεδώσουν τον κίνδυνο που διατρέχουν και τους τρόπους αποφυγής του. Να αντιμετωπιστεί άμεσα και αποφασιστικά κάθε απόπειρα αισχροκέρδειας και εκμετάλλευσης της επιδημίας από τους επιτήδειους. Να καταδικαστούν απερίφραστα οι σκοταδιστικοί και επικίνδυνοι τσαρλατανισμοί για δήθεν προστασία από μαντζούνια, φυλαχτά και μαγικά φίλτρα, όπως και οι αντιεπιστημονικοί και ολέθριοι ισχυρισμοί ότι οι εκκλησίες και τα «άγια» δισκοπότηρα είναι τάχαμου άβατα για τον ιό.

Τα πράγματα παραείναι σοβαρά για περισσότερη ανευθυνότητα, επικοινωνιακά παιχνιδάκια και φαιδρότητες από σκοταδιστές και μαθητευόμενους μάγους.

Το Ε.Κ.Κ.Ε. με θλίψη αποχαιρετά τον Γιώργο Κοτανίδη.

Παιδί μιας ατίθασης γενιάς, βρέθηκε στην πρωτοπορία του πολιτικού και κοινωνικού κινήματος μέσα από τις γραμμές του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (Ε.Κ.Κ.Ε.), της Λαϊκής Αλληλεγγύης, της Α.Α.Σ.Π.Ε., και στην πολιτιστική πρωτοπορία μέσα από το Ελεύθερο Θέατρο, δίνοντας παραστάσεις σε όλη την ελληνική επαρχία. Για τη δράση του στους παράνομους εκδοτικούς μηχανισμούς και την αντιδικτατορική πάλη, τη συμβολή του στον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου,  συνελήφθη, φυλακίστηκε και βασανίστηκε.

Aγάπησε ό,τι έκανε κι αγαπήθηκε από όσους τον γνώρισαν. Έδωσε μαχητικό παρών στον αντιδικτατορικό αγώνα με όλη του τη ψυχή. Σπουδαίος ερμηνευτής και σκηνοθέτης, καταπιάστηκε σε βάθος με την έρευνα για την παραγωγή του θεατρικού έργου «Ομπίντα» για τις τελευταίες στιγμές του κομμουνιστή ηγέτη του ελληνικού κινήματος, Νίκου Ζαχαριάδη, φωτίζοντας ψύχραιμα τη θετική τεράστια συμβολή του, θέτοντας τα σωστά ερωτήματα γύρω από τα λάθη και τις σκιές της ηγεσίας του ΚΚΕ της περιόδου εκείνης. Πάρα την αποστράτευσή του από το κίνημα μετά την οπισθοχώρηση του στη χώρα μας και διεθνώς, δεν εξαργύρωσε την αντιδικτατορική του δράση με πόστα σε κρατικές και κομματικές καρέκλες.

Οι παλιοί αγωνιστές του ΕΚΚΕ τον γνώρισαν ως δραστήριο σύντροφο, οι νεότεροι μέσα από το θέατρό του αλλά και την πολύτιμη συνέντευξη που έδωσε για τον σ. Χρίστο Μπίστη (εδώ το μέρος της συνέντευξης του Κοτανίδη).

Τα πιο βαθιά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Η ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ.

 ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ!.

Στο Πολυτεχνείο ένας μικρός λαός έδειξε πόσο είναι δυνατός! Η νεολαία εκείνης της εποχής, ενωμένη με το λαό, εναντιώθηκε στην προσπάθεια μασκαρέματος και «φιλελευθεροποίησης» της χούντας, όπως εναντιώνεται και σήμερα η νεολαία στην κατάργηση του ασύλου και στην απαξίωση της δωρεάν και δημόσιας παιδείας. Πριν από 46 χρόνια ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου που ταρακούνησε συθέμελα τη χούντα των συνταγματαρχών, που στη συνέχεια, μετά και το πραξικόπημα στην Κύπρο, κατέρρευσε. Σήμερα η νεολαία βρίσκεται και πάλι μπροστά και αντιστέκεται, μαζί με τον εργαζόμενο λαό, ενάντια στον αυταρχισμό και το σκοταδισμό της ακροδεξιάς κυβέρνησης της ΝΔ, που επανήλθε με ακραίες επιθέσεις σε κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες: με εφόδους της αστυνομίας σε πανεπιστημιακούς χώρους ασύλου, αλλά ακόμα και σε σινεμά και κέντρα διασκέδασης· με βίαιες εκκενώσεις καταλήψεων προσφύγων· με νέες Αμυγδαλέζες και νέα αντιπροσφυγικά μέτρα· με ξεγύμνωμα, ξυλοδαρμό και εξευτελισμό αγωνιστών στα αστυνομικά τμήματα. Αυτό που ολοφάνερα επιδιώκουν είναι να βάλουν με τα ΜΑΤ ξανά την κοινωνία στο γύψο και να της επιβάλουν την αφωνία, με συνοδεία την τσίκνα ρατσιστικών μπάρμπεκιου, εμπρηστικών δηλώσεων υπεράσπισης της αστυνομικής βίας από τσεκουροφόρους υπουργούς και δημοσιογράφους που μυρίζονται αίμα και ψάχνουν για νέους Γρηγορόπουλους.

Όλα αυτά όμως δεν αποδεικνύουν τίποτε άλλο παρά τη γύμνια και την αδυναμία της κυβέρνησης της ΝΔ και του αστικού συστήματος συνολικά. Δεν θέλουν και δεν μπορούν να ελαφρύνουν οικονομικά την πλειοψηφία του λαού, γι’ αυτό προσπαθούν να δείξουν πυγμή επιβάλλοντας «το νόμο και την τάξη» εκεί όπου νομίζουν πως τους παίρνει. Δεν θα τους περάσει!