Ε.Κ.Κ.Ε.

Ως ΕΚΚΕ εκφράζουμε την αμέριστη θλίψη μας για την απώλεια του συντρόφου Γρηγόρη Κωνσταντόπουλου, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ-(μλ)

Ο σ. Γρηγόρης εμπνεύστηκε από την κομμουνιστική φλόγα της Οκτωβριανής και της Πολιτιστικής Επανάστασης και συνέβαλε σημαντικά στη διαμόρφωση του μαρξιστικού-λενινιστικού ρεύματος της χώρας μας. Οι οργανώσεις μας βρέθηκαν κοντά σε όλους τους ταξικούς αγώνες και τις ιστορικές καμπές των τελευταίων 5 δεκαετιών. Γνωριστήκαμε τα αμήχανα χρόνια της μεταπολίτευσης. Έκτοτε βρεθήκαμε αμέτρητες φορές σε κοινές δράσεις και προσπάθειες ανασυγκρότησης του επαναστατικού κινήματος, με κορυφαία στιγμή την ίδρυση της "Μαχόμενης Αριστεράς". Ήταν πάντα εκεί, σε κάθε μικρό ή μεγάλο αγώνα που ανέδειξαν μια σειρά σπουδαίων αγωνιστών του σύγχρονου ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος. Πάλεψε σθεναρά για τη χειραφέτηση του λαού και της εργατικής τάξης, ενάντια στο φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και την ντόπια αστική τάξη, αλλά και ενάντια στα ρεφορμιστικά γιατροσόφια. Δεν έμενε όμως εκεί, γι’ αυτό κι έδινε βάρος στον επαναστατικό διεθνισμό, έχοντας αποκτήσει ο ίδιος σχέσεις με διάφορα μαρξιστικά- λενινιστικά εγχειρήματα και οργανώσεις σε όλο τον κόσμο. Άνθρωπος με πολιτική οξυδέρκεια, επαναστατικό ήθος και σεμνότητα, αγαπητός σε όσους συντρόφους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν. 

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους συγγενείς και τους συντρόφους του από το ΚΚΕ-(μλ). 

Καλό ταξίδι, σύντροφε Γρηγόρη!  

26/1/17

Ε.Κ.Κ.Ε.

Τοποθέτηση του Χρήστου Βαφειάδη στην εκδήλωση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, εκ μέρους του ΕΚΚΕ

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Οι συζητήσεις για τον κομμουνιστικό φορέα και η αναγκαιότητα του επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος δεν είναι μια ιδέα που έπεσε από τον ουρανό. Έχει προετοιμαστεί από καιρό, μέσα από τη συγκέντρωση των αναζητήσεων των ίδιων των μαζών και την επεξεργασία τους σε ένα μάχιμο πολιτικό πλαίσιο μέσα από το διάλογο και την κοινή δράση - όπως σωστά κάναμε μέχρι τώρα, μέσα απ’ τις Αριστερές Κινήσεις Πόλης, τις Συνδικαλιστικές Παρεμβάσεις, την ΕΑΑΚ, κι ακόμα περισσότερο από την Πρωτοβουλία Αγώνα 2003, το ΜΕΡΑ και το ελπιδοφόρο εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σήμερα.

Είναι, όμως, ανάγκη σ’ αυτά τα πλαίσια ν’ ανοίξει και η συζήτηση για τα μεγάλα στρατηγικά ζητήματα του κομμουνιστικού κινήματος, αν θέλουμε οι όποιες επιμέρους πρωτοβουλίες να αποκτήσουν βάθος, διέξοδο και προοπτική. Χωρίς βιασύνες, κουκουλώματα και συγκολλήσεις που θα τιναχτούν στον αέρα με την πρώτη δυσκολία, είναι ανάγκη να ανοίξουμε και τα ζητήματα για την απαλλαγή της επαναστατικής θεωρίας από το ρεφορμισμό και τις διαστρεβλώσεις. Να την αναπτύξουμε ζωντανά και δημιουργικά, για την αναλυτική προσέγγιση και την επαναστατική επίλυση των σύγχρονων προβλημάτων, στην υπηρεσία της κοινής δράσης και με κριτήριο την πράξη για την ανάπτυξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Αποχαιρετούμε τον πολύτιμο σύντροφο και συναγωνιστή Τάκη Τσίτσο, που έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 28/11 στα 46 του χρόνια, πολύ νωρίς για ‘κείνον και για όλους μας. Ο σ. Τάκης από τα μαθητικά του χρόνια εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα και από τότε αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Στα φοιτητικά του χρόνια εντάχθηκε στο ΝΑΡ, από τις γραμμές του οποίου συνέχισε να δίνει τον αγώνα για μια άλλη κοινωνία μέχρι την ύστατη στιγμή της ζωής του. Ως μαχόμενος δικηγόρος αγωνίστηκε για την υπεράσπιση των πολιτικών, κοινωνικών και δημοκρατικών ελευθεριών. Τον γνωρίσαμε μέσα από το μετωπικό εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως σθεναρό μέλος της ΚΣΕ και του ΠΣΟ, αλλά και στην τοπική επιτροπή της Κυψέλης-Γαλατσίου-Πατησίων. Πνεύμα ανήσυχο, αγωνιστής συνειδητός και σταθερός όχι μόνο στην ταξική πάλη, αλλά και στην οικοδόμηση της άλλης αριστεράς. Ήταν ταυτόχρονα σοβαρός και προσιτός, με χιούμορ και χαμόγελο ακόμα και στα δύσκολα. Έμεινε πιστός μέχρι το τέλος στην κοινή υπόθεση για την οποία πάλευε, παρά την ταυτόχρονη και άνιση μάχη του με τον καρκίνο. Για εμάς, τους συντρόφους και τις συντρόφισσές του από το ΕΚΚΕ, θα μείνει παράδειγμα αξιοπρέπειας, αυταπάρνησης και αγωνιστικότητας. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους συντρόφους του.

Αποχαιρετούμε τον πολύτιμο σύντροφο και συναγωνιστή Τάκη Τσίτσο, που έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 28/11 στα 46 του χρόνια, πολύ νωρίς για ‘κείνον και για όλους μας. Ο σ. Τάκης από τα μαθητικά του χρόνια εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα και από τότε αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Στα φοιτητικά του χρόνια εντάχθηκε στο ΝΑΡ, από τις γραμμές του οποίου συνέχισε να δίνει τον αγώνα για μια άλλη κοινωνία μέχρι την ύστατη στιγμή της ζωής του. Ως μαχόμενος δικηγόρος αγωνίστηκε για την υπεράσπιση των πολιτικών, κοινωνικών και δημοκρατικών ελευθεριών. Τον γνωρίσαμε μέσα από το μετωπικό εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως σθεναρό μέλος της ΚΣΕ και του ΠΣΟ, αλλά και στην τοπική επιτροπή της Κυψέλης-Γαλατσίου-Πατησίων. Πνεύμα ανήσυχο, αγωνιστής συνειδητός και σταθερός όχι μόνο στην ταξική πάλη, αλλά και στην οικοδόμηση της άλλης αριστεράς. Ήταν ταυτόχρονα σοβαρός και προσιτός, με χιούμορ και χαμόγελο ακόμα και στα δύσκολα. Έμεινε πιστός μέχρι το τέλος στην κοινή υπόθεση για την οποία πάλευε, παρά την ταυτόχρονη και άνιση μάχη του με τον καρκίνο. Για εμάς, τους συντρόφους και τις συντρόφισσές του από το ΕΚΚΕ, θα μείνει παράδειγμα αξιοπρέπειας, αυταπάρνησης και αγωνιστικότητας. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους συντρόφους του.