Ε.Κ.Κ.Ε.

Συνέντευξη της Αντωνίας Βαφειάδου* στο Πριν και τον Γιώργο Παυλόπουλο.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ οδεύει προς την 4^η Πανελλαδική της Συνδιάσκεψη. Ποια είναι τα βασικά διακυβεύματα και τα ζητούμενα;

Η 4^η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ γίνεται σε μια περίοδο όξυνσης των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και με τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολέμου να μεγαλώνει. Η περιοχή μας έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο κρίσιμα πεδία του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Η συμμετοχή της Ελλάδας στον αντιδραστικό άξονα με Κύπρο-Αίγυπτο-Ισραήλ, ο ρόλος της στα σχέδια των ΗΠΑ-ΕΕ στα δυτικά Βαλκάνια, τοποθετεί τον λαό μας στο επίκεντρο της αστάθειας.

Στο ίδιο εκρηκτικό μοτίβο και η καπιταλιστική κρίση, που δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης ούτε καν στην καρδιά του κτήνους, στις ΗΠΑ, όπου το χρέος φτάνει τα 20 τρις δολάρια. Έτσι, όσο κι αν θέλει η κυβέρνηση να μας πείσει ότι γυρίζουμε στην «κανονικότητα», όσο και αν μιλούν για «φως στην άκρη του τούνελ», μετά το 3^ο διαφαίνεται και 4^ο μνημόνιο, καθώς και παραπέρα κανιβαλική επίθεση στον κόσμο της δουλειάς.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να βγει με εξωστρέφεια, να επιδιώξει την έκφραση και τη συμμετοχή της στους εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες, με επεξεργασμένο αντικαπιταλιστικό λόγο και μαζική ενωτική δράση. Να παρέμβει στο εργατικό κίνημα, για την ανασυγκρότησή του ενάντια στον ξεπουλημένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, για την ανατροπή της επίθεσης που προκύπτει από την εφαρμογή των μέτρων της 3^ης αξιολόγησης. Αλλά, κυρίως, για την αναγκαία συσπείρωση όλου του φάσματος των δυνάμεων που κινούνται σε αντικαπιταλιστική, αντι-ΕΕ και αντιδιαχειριστική κατεύθυνση.

Το Ε.Κ.Κ.Ε. καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις επιθέσεις της αστυνομίας και των φασιστών σε πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους.

Την ώρα που η Χρυσή Αυγή είχε ξεχυθεί στους δρόμους ετοιμάζοντας επιθέσεις ενάντια σε πολιτικούς, κοινωνικούς χώρους , σε αγωνιστές, σε μετανάστες και γενικότερα σε όποιον δε χωράει στη ναζιστική λογική της, την ίδια στιγμή η αστυνομία επιτέθηκε απρόκλητα στα γραφεία του ΝΑΡ για την κομμουνιστική απελευθέρωση [συνιστώσα της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α]. Δε δίστασε να ρίξει χημικά ακόμα και μέσα στα γραφεία και γκλοπιές σε όποιους έβρισκε μπροστά της. Ευτυχώς, η επίθεση αποκρούστηκε από τους συντρόφους που περιφρουρούσαν το χώρο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ φέρνει ακέραια την ευθύνη γι’ αυτήν την επίθεση αλλά και για όλες τις άλλες τις εγκληματικές επιθέσεις, όπως στο θέατρο «Εμπρός», στην κατάληψη «Libertaria» στη Θεσσαλονίκη και αλλού. Από τη μια, αφήνει τους φασίστες να δρουν ανενόχλητοι ενώ συγχρόνως η αστυνομία καταστέλλει τους αγωνιστές και από την άλλη με την πολιτική της στρώνει το έδαφος για να σηκώσουν οι ακροδεξιοί κεφάλι.

Η επίθεση στα γραφεία του ΝΑΡ εντάσσεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης και όσων αυτή υπηρετεί να εκφοβίσουν όσους αγωνίζονται, να κάμψουν τις εστίες αντίστασης, να φιμώσουν όσους εκφέρουν αντικαπιταλιστικό, «επικίνδυνο» γι’ αυτούς λόγο. Όμως, θα πρέπει να βάλουν καλά στο μυαλό τους ότι δε θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Δε θα σταματήσουμε να παλεύουμε ενάντια στον καπιταλισμό, ιμπεριαλισμό και φασισμό. Δε θα σταματήσουμε μέχρι να γκρεμίσουμε τον σάπιο κόσμο τους.

ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ

Το να αγωνίζεσαι ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το φασισμό δεν είναι έγκλημα. Είναι τιμή και καθήκον.

Η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε αγαστή συνεργασία με το τουρκικό φασιστικό κράτος του Ερντογάν και τους ιμπεριαλιστές, συνέλαβε στις 28 Νοέμβρη 2017 εννέα Κούρδους και Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες ύστερα από έφοδο στα σπίτια τους. Η Αντιτρομοκρατική προέβη στο βασανισμό τους, όπως αποδεικνύεται από τα πρησμένα μάτια, τα ανοιγμένα κεφάλια και τους μώλωπες στο σώμα των αγωνιστών.

Οι συλλήψεις και η προφυλάκισή τους λίγο πριν από την επίσκεψη του Ερντογάν αποτελεί ένδειξη «καλής θέλησης», ώστε να συνεχιστεί η συνεργασία που είχε θεμελιωθεί επί Σαμαρά, οπότε Τούρκος πολιτικός πρόσφυγας είχε απαχθεί στη μέση του δρόμου από τις ελληνικές, τουρκικές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και είχε συντελεστεί πογκρόμ συλλήψεων εναντίον μελών αριστερών τουρκικών οργανώσεων στην Ελλάδα.

H τοποθέτηση της σ. Αντωνίας Αθανασοπούλου, δημοτικής συμβούλου του Δήμου Περιστερίου με την Αριστερή Κίνηση, στην εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Περιστερίου για τα 100 χρόνια από την μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση.

Από τη βροντή των κανονιών του Παρισιού της Κομμούνας, που αφύπνισε τα πιο καθυστερημένα στρώματα του προλεταριάτου κι έδωσε παντού ώθηση στο δυνάμωμα της επαναστατικής- σοσιαλιστικής προπαγάνδας, έως τη «Ματωμένη Κυριακή» της πρώτης επανάστασης του 1905, εκείνο τον πρώτο ξεσηκωμό της εργατικής τάξης, που η τσαρική εξουσία αντιμετώπισε με τα όπλα, μια θύελλα επαναστατικών γεγονότων που σάρωσε τα επόμενα χρόνια τη Ρωσία ήταν γεγονός. Ώσπου ήρθε ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Η επιστράτευση, το μανιφέστο της ΚΕ των μπολσεβίκων για τον πόλεμο και την επαναστατική γραμμή που χάραξαν. Το «διάταγμα για την Ειρήνη» που φτάνει στα χαρακώματα σ’ ένα πόλεμο που λειτούργησε σαν ο μεγάλος σκηνοθέτης της επανάστασης.

Πλήθος γεγονότων, από τους προβολείς του «Ωρόρα» που έσχιζαν τα σκοτάδια, έως την ανακήρυξη της δικτατορίας του προλεταριάτου. «Η επανάσταση για την οποία πάντα μιλούσαν οι μπολσεβίκοι, πραγματοποιήθηκε. Ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε» έλεγε χαρακτηριστικά ο Λένιν.